Gaetano Donizetti
coll'alma fastosa met haar verwaande geest
m'ispira furor; wekt zij mijn woede;
ma tace; sta oppressa maar zij zwijgt, gebukt
da giusto terror. onder rechtmatige angst.
Sul viso sta impressa Op het gelaat staat gegrift
di quella tiranna van die tirannin
la truce condanna, het grimmige vonnis,
il fiero livor. de felle wrok.
Quest'anima è oppressa Deze ziel is verdrukt
da crudo timor. door wrede vrees.
Almeno tacesse Als toch maar zou zwijgen
nel seno reale in die koninklijke borst
quell'ira fatale, die noodlottige toorn,
quel cieco furore die blinde razernij
che barbaro oppresse die wreed heeft geknakt
un giglio d'amor. een lelie der liefde.
Nell'anima ho impressa In mijn ziel draag ik gegrift
la tema funesta. een noodlottige vrees.
Oh! quale si appresta O, welk een beproeving wacht
cimento a quel cor! dat hart!
Ciel! salva l'oppressa Hemel, red de verdrukte
da nuovo, da nuovo rancor. van nieuwe, van nieuwe wrok.
La misera ha impressi in De rampzalige vrouw draagt op haar
volto gli affanni, gelaat haar smarten gegrift,
nè gli astri tiranni noch worden de tirannieke sterren
si placano ancor. nu al milder.
Salvarla potessi Kon ik haar maar redden
da tanto dolor. van zoveel leed.
Vendetta repressa scoppiare già sento, Ik voel mijn opgekropte wraak al losbarsten,
nel fiero cimento mi palpita il cor. in deze felle strijd bonst mijn hart.
Fia vittima oppressa di eterno dolor. Zij zal een slachtoffer zijn, verpletterd door eeuwig leed.