Jules Massenet
Évitons ces folies. Laten we deze dwaasheden vermijden.
Ces projets qui mettaient ma raison en défaut! Deze plannen die mijn verstand op een dwaalspoor brachten!
Ne rêvons plus! Laten we niet meer dromen!
Combien ces femmes sont jolies! Wat zijn die vrouwen mooi!
La plus jeune portait un collier de grains d'or! De jongste droeg een halsketting van gouden kralen!
Ah! comme ces riches toilettes, Ach, hoe die rijke japonnen,
et ces parures si coquettes en die zo koket gekozen opschik
les rendaient plus belles encor! hen nog mooier maakte!
Voyons, Manon, plus de chimères! Kom nou, Manon, geen hersenschimmen meer!
Où va ton esprit en rêvant… Waar dwaalt je geest heen in dat dromen...
Laisse ces désirs éphémères Laat deze vluchtige verlangens
à la porte de ton couvent! aan de poort van je klooster!
Voyons, Manon ! Voyons, Manon, Kom nou, Manon! Kom nou, Manon,
plus de désirs, plus de chimères! geen verlangens meer, geen hersenschimmen meer!
Et cependant!... En toch!...
Pour mon âme ravie Voor mijn verrukte ziel
en elles tout est séduisant! is alles aan hen verleidelijk!
Ah! Combien ce doit être amusant Ach, hoe heerlijk moet het zijn
de s'amuser toute une vie! om je een heel leven lang te vermaken!
Ah! Voyons, Manon, plus de chimères Ach, kom nou, Manon, geen hersenschimmen meer
Quelqu'un! Vite, à mon banc de pierre! Iemand! Snel, naar mijn stenen bank!