Jules Massenet
J'en fais mon affaire! Dat regel ik wel!
J'ai très bien fait de ne pas tout donner! Ik deed er goed aan niet alles weg te geven!
Ah! Des Grieux! Ah! Des Grieux!
O Manon! O Manon!
Manon! Manon! Manon! Manon!
Manon! Manon!
Tu pleures! Je huilt!
Oui... de honte sur moi; Ja... van schaamte over mezelf;
Mais de douleur sur toi! maar van verdriet om jou!
Manon! Manon!
Lève la tête et ne songe qu'aux heures Hef je hoofd, en denk alleen aan de uren
D'un bonheur qui revient! van een geluk dat terugkeert!
Ah! pourquoi me tromper? Ah! waarom mezelf misleiden?
Non, ces terres lointaines, Nee, die verre landen,
Dont ils te menaçaient, waarmee ze je bedreigden,
Tu ne les verras pas! die zul je nooit zien!
Nous fuirons tous les deux! We vluchten samen, wij tweeën!
Au delà de ces plaines Voorbij deze vlakten
Nous porterons nos pas! zullen wij onze weg gaan!
Manon, réponds-moi donc! Manon, geef me toch antwoord!
Seul amour de mon âme! Enige liefde van mijn ziel!
Je ne sais qu'aujourd'hui la bonté de ton coeur, Pas vandaag ken ik de goedheid van je hart,
Et si bas qu'elle soit, hélas! en hoe laag zij ook gezonken is, helaas,
Manon réclame smeekt Manon
Pardon, pitié pour son erreur! vergeving, medelijden voor haar dwaling!
Non! non! encor! Nee! nee! nog!
Mon coeur fût léger et volage Mijn hart was wuft en wispelturig
Et, même en vous aimant en, zelfs terwijl ik je liefhad
Éperdument, hartstochtelijk,
J'étais ingrate! was ik ondankbaar!
Ah! pourquoi ce langage? Ah! waarom zo praten?
Et je ne puis m'imaginer En ik kan me niet voorstellen
Comment... et par quelle folie... hoe... en door welke dwaasheid...
J'ai pu vous chagriner ik je verdriet kon doen
Un seul jour de ma vie! ook maar één dag van mijn leven!
Assez! Genoeg!
Je hais et maudis en pensant Ik haat en vervloek mezelf als ik denk
A ces douces amours par ma faute brisées, aan die zoete liefde, door mijn schuld verwoest,
Et je ne paierais pas assez de tout mon sang en met al mijn bloed zou ik niet genoeg betalen
La moitié des douleurs que je vous ai causées! voor de helft van het leed dat ik je heb aangedaan!
Pardonnez-moi! Vergeef me!
Ah! pardonnez-moi! Ah! vergeef me!
Qu'ai-je à te pardonner... Wat heb ik je te vergeven...
Quand ton coeur à mon coeur... als je hart aan mijn hart...
... vient de se redonner! ...zich zojuist weer heeft gegeven!
Ah! Ah!
Ah! je sens une pure flamme Ah! ik voel een zuivere vlam
M'éclairer de ses feux, die mij verlicht met haar vuur,
Je vois enfin les jours heureux! ik zie eindelijk de gelukkige dagen!
Ô Manon! mon amour, ma femme, O Manon! mijn liefste, mijn vrouw,
Oui, ce jour radieux ja, deze stralende dag
Nous unit tous les deux! verenigt ons beiden!
Voici les jours heureux! Daar zijn de gelukkige dagen!
Ah! je sens une flamme Ah! ik voel een vlam
Qui vient m'éclairer de ses feux! die mij komt verlichten met haar vuur!
Voici les jours heureux! Daar zijn de gelukkige dagen!
Ah! je sens une pure flamme. Ah! ik voel een zuivere vlam.
M'éclairer de ses feux! die mij verlicht met haar vuur!
Je vois les jours heureux! Ik zie de gelukkige dagen!
Ah! Manon, mon amour, ma femme! Ah! Manon, mijn liefste, mijn vrouw!
Oui, ce jour radieux ja, deze stralende dag
Nous unit tous les deux! verenigt ons beiden!
Le ciel lui-même De hemel zelf
Te pardonne... je t'aime! vergeeft je... ik hou van je!
Ah! je puis donc mourir! Ah! dan mag ik sterven!
Mourir! non... vivre! Sterven! nee... leven!
Et sans dangers désormais pouvoir suivre, En voortaan, veilig voor gevaar, te kunnen volgen,
Deux à deux, ce chemin où tout va refleurir! zij aan zij, dit pad waar alles weer zal bloeien!
Oui... je puis encore être heureuse... Ja... ik kan nog gelukkig zijn...
Nous reparlerons du passé... We praten weer over het verleden...
Du l'auberge... du coche... van de herberg... van de koets...
... et de la route ombreuse... ...en van de lommerrijke weg...
Du billet par ta main tracé... van het briefje door jouw hand geschreven...
De la petite table... ...et de ta robe noire van het tafeltje... en van je zwarte jurk
A Saint Sulpice... in Saint-Sulpice...
Ah! j'ai bonne mémoire... Ah! ik heb een goed geheugen...
C'est un rêve charmant! Het is een betoverende droom!
Tout s'apprête pour notre liberté! Alles wordt klaargemaakt voor onze vrijheid!
Partons! Non... Laten we gaan! Nee...
Il m'est impossible... Het is me onmogelijk...
D'avancer... davantage... om verder... te gaan...
Je sens le sommeil qui me gagne... Ik voel de slaap me overmannen...
Un sommeil... sans réveil! Een slaap... zonder ontwaken!
J'étouffe... je succombe! Ik stik... ik bezwijk!
Reviens à toi... Kom weer bij je positieven...
Voici la nuit qui tombe... De nacht valt...
C'est la première étoile! Het is de eerste ster!
Ah! le beau diamant! Ah! de prachtige diamant!
Tu vois... je suis encore coquette! Zie je... ik ben nog steeds een koket!
On vient! partons! Er komt iemand! Laten we gaan!
Manon! Manon!
Je t'aime...et ce baiser c'est un adieu... suprême! Ik hou van je... en deze kus is een laatste afscheid...
Non! je ne veux pas croire! écoute-moi! rappelle toi! Nee! ik wil het niet geloven! Luister naar me! Denk terug!
N'est-ce plus ma main que cette main presse? Is het niet meer mijn hand die deze hand drukt?
Ne me réveille pas! Maak me niet wakker!
N'est-elle pour toi plus une caresse? Is het voor jou geen liefkozing meer?
Berce-moi dans tes bras! Wieg me in je armen!
Reconnais ma voix à travers mes larmes! Herken mijn stem door mijn tranen heen!
Oublions le passé! Laten we het verleden vergeten!
Souvenirs pleins de charmes! Herinneringen vol bekoring!
O cruels remords! O wrede wroeging!
Je t'ai pardonné! Ik heb je vergeven!
Ah! puis-je oublier les tristes jours de nos amours! Ah! kan ik de droeve dagen van onze liefde vergeten!
Oui, c'est bien sa main que cette main presse, Ja, het is wel degelijk zijn hand die deze hand drukt,
Ah! c'est bien sa voix! oui, c'est bien son coeur! c'est bien la tendresse des jours d'autrefois! Ah! het is wel degelijk zijn stem! ja, het is wel degelijk zijn hart! het is wel degelijk de tederheid van weleer!
Tout est oublié! Alles is vergeten!
N'est-ce pas ma main que cette main presse, Is het niet mijn hand die deze hand drukt,
N'est-ce pas ma voix! n'est-elle pour toi plus une caresse tout comme autrefois! Is het niet mijn stem! is het voor jou geen liefkozing meer, net als vroeger!
Bientôt renaîtra le passé! Weldra zal het verleden herleven!
Ah! je meurs! Ah! ik sterf!
Manon! Manon!
... il le faut... il le faut! ...het moet... het moet!
Et c'est là l'histoire...de Manon Lescaut! En dat is het verhaal van Manon Lescaut!