Jules Massenet
Il n'est plus rien que j'aime Er is niets meer waarvan ik houd
que le repos sacré que m'apporte la foi! dan de heilige rust die het geloof mij brengt!
Oui, j'ai voulu mettre Dieu même Ja, ik wilde God zelf plaatsen
entre le monde et moi ! tussen de wereld en mij!
Ah! fuyez, douce image, à mon âme trop chère; Ach! vlucht, zoet beeld, mijn ziel te dierbaar;
respectez un repos cruellement gagné, eerbiedig een wreed bevochten rust,
et songez si j'ai bu dans une coupe amère. en bedenk dat ik uit een bittere beker dronk.
que mon cœur l'emplirait de ce qu'il a saigné! want mijn hart zou hem vullen met wat het heeft gebloed!
Ah! fuyez! fuyez! loin de moi! Ach! vlucht! vlucht! ver van mij!
Que m'importe la vie et ce semblant de gloire? Wat kan mij het leven schelen en die schijn van roem?
Je ne veux que chasser du fond de ma mémoire... Ik wil slechts verdrijven uit de diepte van mijn geheugen...
Un nom maudit! … ce nom … qui m'obsède, et pourquoi? Een vervloekte naam!... die naam... die mij achtervolgt, en waarom?
C'est l'office. Het is de dienst.
J'y vais!... Mon Dieu! Ik kom eraan!... Mijn God!
De votre flamme Met uw vlam
purifiez mon âme... louter mijn ziel...
Et dissipez à sa lueur En verdrijf in haar gloed
l'ombre qui passe encor dans le fond de mon cœur!... de schaduw die nog door de diepte van mijn hart trekt!...
Ah! fuyez, douce image, à mon âme trop chère! Ach! vlucht, zoet beeld, mijn ziel te dierbaar!
Ah fuyez! fuyez! loin de moi! Ach vlucht! vlucht! ver van mij!