Giuseppe Verdi
Signore?... Heer?...
Giusto ciel!... Rechtvaardige hemel!...
Che avvenne mai?... Wat is er toch gebeurd?...
E potresti, o genitore?... En zou u dat kunnen, vader?...
Ei suo figlio!... Hij, zijn eigen zoon!...
Arretra, insano!... Ga terug, waanzinnige!...
Odi prima... Luister eerst...
Udir non vo'. Ik wil niet luisteren.
Ambo in ceppi... Beiden in de boeien...
Ah! Ach!
Disumano! Onmenselijke man!
Al tuo piè... Aan uw voeten...
Prostrata!... No! Geknield!... Nee!
Fra i mortali ancora oppressa Onder de stervelingen is de onschuld
non è tanto l'innocenza, nog niet zo onderdrukt
che si vegga genuflessa dat ze moet knielen
d'un superbo alla presenza. in de aanwezigheid van een trotse man.
A quel dio ti prostra innante Kniel alleen voor die God,
de' malvagi punitor, de bestraffer van de bozen,
non a tal che ha d'uom sembiante, niet voor iemand die een mensengezicht draagt,
e di belva in petto il cor. maar een beesthart in zijn borst.