Gaetano Donizetti
Vi chiedo, o signore, Ik vraag u, mijn heer,
di quel giovane illesa la vita. het leven van die jongeman te sparen.
Come? dianzi cotanto rigore? Hoe? Zoeven nog zo streng?
L'ira vostra è sì tosto sparita? Is uw woede zo snel verdwenen?
Fu capriccio. A che giova ch'ei mora? Het was een gril. Wat heb je eraan als hij sterft?
giovin tanto!… Perdono gli do. Hij is nog zo jong!… Ik vergeef het hem.
La mia fede vi diedi, o signora, Ik gaf u mijn woord, mevrouw,
né a mia fede giammai fallirò. en mijn woord breek ik nooit.
Ma, Duca… Maar, hertog…
Mai. Nooit.
Ascoltate… Luister…
Mai. Nooit.
Don Alfonso, favore ben lieve Don Alfonso, een heel kleine gunst
voi negate a sovrana, a consorte! weigert u uw vorstin, uw vrouw!
Chi v'offese irne impune non deve. Wie u beledigd heeft, mag niet ongestraft blijven.
Voi chiedeste, io giurai la sua morte. U vroeg om zijn dood, en ik heb die gezworen.
Perdoniam: siam clementi del paro… Laten we vergeven: laten we allebei mild zijn…
la clemenza è regale virtù. mildheid is een koninklijke deugd.
No, mai… Non posso. Nee, nooit… Ik kan het niet.
E sì avverso a Gennaro chi vi fe', caro Alfonso? En wie heeft u zo tegen Gennaro opgezet, lieve Alfonso?
Chi?… Tu! Wie?… Jij!
Io? che dite? Ik? Wat zegt u?
Tu l'ami, sì, tu l'ami! Jij houdt van hem, ja, jij houdt van hem!
Che ascolto! Wat hoor ik!
In Venezia il seguisti. Je bent hem naar Venetië gevolgd.
Ah! giusto Ciel! Ach! Goede hemel!
Sì, tu l'ami, e il seguisti. Ja, jij houdt van hem, en je bent hem gevolgd.
Io? Ik?
Anche adesso nel volto Zelfs nu nog was op je gezicht
si leggea l'empio ardor che nutristi. de zondige hartstocht te lezen die je koesterde.
Don Alfonso! Don Alfonso!
T'acqueta. Stil maar.
Vi giuro, vi giuro… Ik zweer u, ik zweer…
Non macchiarti di nuovo spergiuro. Bezoedel je niet met een nieuwe meineed.
No. Nee.
Tu l'ami e in Venezia il seguisti. Jij houdt van hem en je bent hem naar Venetië gevolgd.
Don Alfonso! Don Alfonso!
È omai tempo ch'io prenda Het is nu tijd dat ik
de' miei torti vendetta tremenda; mijn onrecht vreselijk wreek;
e tremenda da questo momento en vanaf dit ogenblik zal die vreselijke wraak
sul tuo complice infame cadrà. neerkomen op je schandelijke medeplichtige.
Ah, grazia, Alfonso, pietà! Ach, genade, Alfonso, erbarmen!
L'indegno vo' spento. Ik wil die schurk dood hebben.
Per pietà! Heb erbarmen!
Più non odo pietà. Van erbarmen wil ik niets meer horen.
Non odi pietà? No? Je wilt niets van erbarmen horen? Nee?
No. Nee.
No? Nee?
Oh! a te bada, a te stesso pon mente, O, pas op, let op jezelf,
Don Alfonso, mio quarto marito! Don Alfonso, mijn vierde echtgenoot!
Omai troppo m'hai visto piangente, Je hebt mij al te vaak zien huilen,
omai troppo il mio core è ferito. mijn hart is al te diep gewond.
Al dolore sottentra la rabbia, Het verdriet maakt plaats voor woede:
ti potria far la Borgia pentir. de Borgia zou je daar spijt van kunnen geven.
Mi sei nota, né porre in oblio Ik ken je, en al wilde ik het,
chi sei tu, se il volessi, potrei; ik zou niet kunnen vergeten wie je bent;
ma tu pensa che il Duca son io, maar bedenk dat ik de hertog ben,
che in Ferrara e in mia mano tu sei! dat je in Ferrara bent, en in mijn macht!
Io ti lascio la scelta s'ei debba Ik laat jou de keuze of hij
di veleno o di spada morir. door gif of door het zwaard moet sterven.
Scegli. Kies.
Oh Dio! O God!
Scegli. Kies.
Dio possente! Almachtige God!
Oh! A te bada, O, pas op,
Mi sei nota, Ik ken je,
Trafitto tosto ei sia. Laat hem meteen doorsteken.
Deh! t'arresta… Ach, houd op…
Ch'ei cada… Hij moet vallen…
Non commetter sì nero delitto! Bega niet zo'n zwarte misdaad!
Scegli, scegli… Kies, kies…
Ah! non muoia di spada! Ach, laat hem niet door het zwaard sterven!
Sii prudente: d'appresso ti sono, Wees voorzichtig: ik ben vlak bij je,
nulla speme ti è dato nutrir. je mag op niets meer hopen.
L'infelice al suo fato abbandono Ik laat de ongelukkige aan zijn lot over…
Uom crudele! mi sento morir! Wrede man! Ik voel dat ik sterf!