Gaetano Donizetti
e seco oscuri in Napoli en met hem, in duisternis te Napels,
vissi i prim'anni miei... leefde ik mijn eerste jaren...
quando un guerriero incognito toen een onbekende krijger
venne d'inganno a trarmi: kwam mij door list weghalen:
mi diè cavallo ed armi, gaf mij paard en wapens,
e un foglio a me lasciò. en liet mij een brief na.
Ebben? En?
Era mia madre, ahi misera! Het was mijn moeder, ach, arme!
Mia madre che scrivea... Mijn moeder die schreef...
di rio possente vittima, slachtoffer van een machtige booswicht,
per sé, per me temea... vreesde voor zichzelf, voor mij...
di non parlar, né chiedere Niet te spreken, noch te vragen
il nome suo qual era wat haar naam was
calda mi fea preghiera, smeekte zij mij vurig,
ed obbedita io l'ho. en ik heb haar gehoorzaamd.