Wolfgang Amadeus Mozart
Il braccio mio Houd mijn arm
non ritener. Su' passi niet tegen. Wij moeten de tiran
del tiranno si voli. Il nudo acciaro achterna. Laat het blanke staal
gli squarci il sen... zijn borst openrijten...
T'arresta. Blijf staan.
Ma donde nasce questa Maar waar komt deze
improvvisa ira tua? plotselinge woede van je vandaan?
Saper ti basti, Het is genoeg dat je weet
che prolungar non deggio dat ik de slag
un sol momento il colpo... geen moment mag uitstellen...
E il tuo periglio? En het gevaar voor jou?
Non lo temo, e disprezzo ogni consiglio. Ik vrees het niet, en ik veracht elke raad.
Ah per pietà m'ascolta... Ach, heb medelijden en luister naar me...
svelami... dimmi... oh ciel! Que' tronchi accenti... onthul het me... zeg het me... o hemel! Die afgebroken woorden...
que' furiosi sguardi... die woeste blikken...
le disperate smanie tue... gli sforzi je wanhopige onrust... je pogingen
d'involarti da me... l'esporti ardito om aan mij te ontsnappen... dat je je vermetel
a un cimento fatal... Mille sospetti aan een dodelijke beproeving waagt... Duizend vermoedens
mi fan nascere in sen. Parla. Rispondi... komen in mij op. Spreek. Antwoord...
Tutto saprai... Je zult alles weten...
No, non sarà giammai, Nee, nooit zal het gebeuren
ch'io ti lasci partir. dat ik je laat gaan.
Perché ritardi Waarom stel je
la vendetta comun? onze gezamenlijke wraak uit?
Sol perché bramo Alleen omdat ik wil
che dubbiosa non sia. dat ze zeker slaagt.
Dubbiosa non sarà. Zij zal zeker slagen.
Dunque tu vuoi Dus jij wilt
per un ardire intempestivo, e vano met een ontijdige en zinloze waaghalzerij
troncare il fil di tutti i meditati de draad doorsnijden van al
disegni miei? Giunia rivedi, e quando mijn zorgvuldige plannen? Je ziet Giunia terug, en juist nu
amar per lei di più devi la vita je om haar meer aan je leven moet hechten,
incauto corri ad un'impresa ardita? stort je je onbezonnen in een gewaagde onderneming?
Più non tacer. Mi svela Zwijg niet langer. Onthul me
chi furioso a segno tal ti rende? wie je zo razend maakt.
L'orrida rimembranza in cor m'accende De gruwelijke herinnering wekt in mijn hart
novi stimoli all'ira. Odi, e stupisci. nieuwe prikkels tot woede. Luister, en sta versteld.
Poiché quest'alma oppressa Toen deze gekwelde ziel
della mia sposa al fianco aan de zijde van mijn bruid
trovò dolce conforto alla sua pena, zoete troost voor haar pijn had gevonden,
dal luogo tenebroso en Giunia haar schreden nauwelijks
allontanati appena van de duistere plek
aveva Giunia i suoi passi, un legger sonno had afgewend, of een lichte slaap
m'avvolse i lumi. Oh cielo! sloot mijn ogen. O hemel!
D'orrore ancor ne gelo! Ecco mi sembra Ik verstijf nog van afschuw! Kijk, ik meen
spalancata mirar la fredda tomba, het koude graf wijd open te zien,
in cui l'estinte membra waarin de dode leden
giaccion di Mario. In me le cavernose van Marius liggen. Hij richt zijn holle ogen
luci raccoglie, e 'l teschio op mij, en terwijl hij zijn schedel
per tre volte crollando driemaal schudt,
disdegnoso, e feroce vol minachting en woest,
sento, che sì mi grida in fioca voce: hoor ik hem met zwakke stem tot mij roepen:
«Cecilio a che t'arresti «Cecilio, waarom blijf je
presso la tomba mia? Vanne, ed affretta bij mijn graf staan? Ga, en bespoedig
della comun vendetta het vurig verlangde ogenblik
il bramato momento. Ozioso al fianco van onze gezamenlijke wraak. Laat het zwaard niet langer
più l'acciar non ti penda. Ah se ritardi werkloos aan je zijde hangen. Ach, als je talmt
l'opra a compir, che l'ombra invendicata met de daad die de ongewroken schim
di Mario oggi t'impone, e ti consiglia, van Marius je vandaag oplegt en aanraadt,
tu perderai la sposa, ed io la figlia.» dan verlies jij je bruid, en ik mijn dochter.»