Wolfgang Amadeus Mozart
da sbigottiti lumi week uit mijn ontstelde
s'allontanò. M'accese ogen. Er ontstak in mij
improvviso furor. Strinsi l'acciaro, een plotselinge woede. Ik greep het zwaard,
né il rimorso piede io più ritenni, en hield mijn wroegende voet niet langer in,
ma 'l reo tiranno a trucidar qua venni. maar kwam hierheen om de schuldige tiran af te slachten.
Ah più non m'arrestar... Ach, houd me niet langer tegen...
Ferma. Per poco Halt. Beteugel even
dell'ira tua raffrena de woeste vlagen
i feroci trasporti. Ah sei perduto, van je woede. Ach, je bent verloren
se in te Silla s'avvien... als Silla je tegenkomt...
Paventar deggio Moet ik
d'un tiranno gli sguardi? Un'altra mano de blikken van een tiran vrezen? Moet een andere hand
trucidarlo dovrà? Non mai. Mi veggio hem afslachten? Nooit. Ik zie
intorno ognor la bieca steeds om mij heen de grimmige
ombra di Mario a ricercar vendetta; schim van Marius, die wraak eist;
e degl'accenti suoi en de woeste klank van zijn woorden
ad ogn'istante or ch'al tuo fianco io sono dreunt, nu ik naast je sta, elk ogenblik
mi rimbomba all'orecchie il fiero suono. in mijn oren na.
Lasciami... Laat me gaan...
Ah se disprezzi Ach, als je
tanto i perigli tuoi, deh pensa almeno, je eigen gevaar zo veracht, bedenk dan ten minste
che dalla vita tua pende la vita dat van jouw leven het leven afhangt
d'una sposa fedele. Oh stelle! E come van een trouwe bruid. O sterren! En hoe
per così cari giorni... voor zulke dierbare dagen...
Oh Giunia!... oh nome!... O Giunia!... o, die naam!...
Il sol pensiero, amico De gedachte alleen, vriend,
che perderla potrei, del mio furore dat ik haar zou kunnen verliezen, ontwapent
ogn'impeto disarma. Ah corri, vola elke opwelling van mijn woede. Ach, ren, vlieg,
per me svena il tiranno... Oh numi, e intanto dood de tiran voor mij... O goden, en intussen
al mio nemico accanto blijft mijn bruid
resta la sposa?... ahimè!... chi la difende... naast mijn vijand?... helaas!... wie verdedigt haar...
ma s'ei qui giunge?... Oh dio! Qual fier contrasto, maar als hij hier komt?... O god! Wat een hevige tweestrijd,
qual pena, eterni dèi! Timore, affanno, wat een pijn, eeuwige goden! Vrees, angst,
ira, speme, e furor sento in seno, woede, hoop en razernij voel ik in mijn borst,
né so di lor chi vincerà! che penso? en ik weet niet wie van hen zal winnen! Wat denk ik?
E non risolvo ancora? En nog altijd besluit ik niet?
Giunia si salvi, o al fianco suo si mora. Giunia moet gered worden, of ik sterf aan haar zijde.