Wolfgang Amadeus Mozart
che de' Tarquini in lui tot in hem de Tarquinii
gli scellerati eccessi met hun schanddaden
sian rinnovati a nostri tempi istessi? in onze eigen tijd herleven?
Qual ti siede sul ciglio Welke bange zorg
cura affannosa? staat er op je gezicht te lezen?
Altrove Ik moet ergens anders
Celia, passar degg'io. Non m'arrestar... heen, Celia. Houd me niet op...
E ognor mi fuggi? Vlucht je dan altijd voor mij?
Addio. Vaarwel.
Per un istante solo Luister maar één ogenblik
m'ascolta, e partirai. naar mij, en dan mag je gaan.
Che brami? Wat wil je?
(Oh dèi! Parlar non posso, e favellar vorrei.) (O goden! Ik kan niet spreken, en toch zou ik het willen.)
Sappi, che il mio german... Weet dat mijn broer...
Parla. Spreek.
Desìa... wenst...
(Ah mi confondo, e temo, (Ach, ik raak in de war, en ik vrees
che non mi ami il crudel.) Sì, sappi... (Oh stelle! dat de wrede mij niet bemint.) Ja, weet... (O sterren!
In faccia a lui che adoro Oog in oog met hem die ik aanbid,
perché mi perdo? Oggi sarà mio sposo, waarom raak ik van streek? Vandaag wordt hij mijn man,
e svelargli non oso?...) en ik durf het hem niet te zeggen?...)
Io non intendo Ik begrijp
i tronchi accenti tuoi. je afgebroken woorden niet.
(Finge l'ingrato!) (De ondankbare doet alsof!)
Or che dubbiosa io taccio Nu ik aarzel en zwijg,
non ti favella in seno spreekt je hart
il cor per me? Che dir poss'io? Pur troppo in je borst dan niet voor mij? Wat kan ik zeggen? Maar al te duidelijk
ne' languidi miei rai spreekt uit mijn smachtende ogen
questo silenzio mio ti parla assai. dit zwijgen van mij tot jou.