Maurice Ravel
L'un manque de tempérament, de een geen temperament heeft,
Et l'autre a ce point de nature! en de ander zo onnozel van aard is!
Oh! la pitoyable aventure! Oh! wat een jammerlijk avontuur!
Et ces gens-là se disent Espagnols! En die kerels noemen zich Spanjaarden!
Dans le pays de Doña Sol, In het land van Doña Sol,
À deux pas de l'Estramadure! op twee stappen van de Extremadura!
Le temps me dure, dure, dure... De tijd valt mij lang, lang, lang...
Oh! la pitoyable aventure! Oh! wat een jammerlijk avontuur!
L'un ne veut mettre ses efforts De een wil zijn moeite slechts steken
Qu'à composer, pour mes beaux yeux, des vers baroques, enkel tot het dichten, voor mijn mooie ogen, van bizarre verzen,
Et l'autre, plus grotesque encore, en de ander, nog grotesker,
De l'horloge n'a pu sortir rien qu'à mi-corps, kon maar tot zijn middel uit de klok komen,
Avec son ventre empêtré de breloques! met zijn buik verstrikt in prullaria!
Maintenant le jour va finir, Nu loopt de dag ten einde,
Et mon époux va revenir; en mijn echtgenoot keert terug;
Et je reste fidèle et pure... en ik blijf trouw en kuis...
À deux pas de l'Estramadure, op twee stappen van de Extremadura,
Au pays du Guadalquivir! in het land van de Guadalquivir!
Le temps me dure, dure, dure! De tijd valt mij lang, lang, lang!
Ah! pour ma colère passer, Ach! om mijn woede te koelen,
À voir quelque chose à casser, om iets te hebben om kapot te slaan,
À mettre en bouillie, en salade! om tot moes te slaan, tot gruzelementen!