Maurice Ravel
amour ! amour ! méchant garçon, Liefde! Liefde, stoute jongen,
à quelle enseigne tu me loges !... in wat voor nesten heb je me gebracht!...
Comme on doit être bien chez soi, Wat moet het knus zijn, thuis,
dans un large fauteuil, les pieds dans ses pantoufles ! in een brede leunstoel, de voeten in je pantoffels!
Quand je languis ici, tellement à l'étroit, Terwijl ik hier kwijn, zo bekneld,
que cela me coupe le souffle !... dat het me de adem beneemt!...
Et personne pour me haler !... En niemand om me eruit te trekken!...
Personne !... Niemand!...
Cordon, s'il vous plaît ! Doe open, alstublieft!
La porte ! la porte ! la porte ! De deur! De deur! De deur!
Il m'a semblé qu'on appelait ?... Het leek me dat er iemand riep?...
Aussi bien, il est, je crois, sage Trouwens, geloof ik, is het verstandig
d'abandonner notre ermitage. onze kluizenaarswoning te verlaten.
Adieu, cellule, adieu, donjon ! Vaarwel, cel, vaarwel, toren!
Adieu, cuirasse et morion Vaarwel, borstharnas en helm
qu'au chevalier fit revêtir sa dame ! die zijn dame de ridder ooit liet dragen!
Adieu, tables du violon Vaarwel, klankbodem van de viool
dont, poète amant, je fus l'âme. waarvan ik, dichter en minnaar, de ziel was.
Adieu cage pour ma chanson, Vaarwel, kooi voor mijn lied,
cheminée aussi pour ma flamme... schoorsteen ook, voor mijn vlam...
Adieu ! Vaarwel!
Sacrebleu ! Verdorie!
Voilà le mari ! Daar is de man!
Pour nous éviter le souci Om ons de moeite te besparen
d'explications sans charme, van charmeloze uitleg,
regagnons au plus vite un asile opportun... laten we snel een geschikte schuilplaats opzoeken...
Dépêchons ! Schiet op!
Il y a quelqu'un ! Er is iemand!