Maurice Ravel
Enfin revient le jour si doux; Eindelijk keert de zoete dag terug;
harpes, chantez, éclatez salves ! Harpen, zing, barst los in saluutschoten!
Enfin revient le jour si doux, Eindelijk keert de zoete dag terug,
le jour où, d'un époux jaloux, de dag waarop, van een jaloerse echtgenoot,
ma maîtresse n'est plus l'esclave. mijn meesteres is niet langer de slavin.
Gonzalve ! Gonzalve ! Gonzalve ! Gonzalve! Gonzalve! Gonzalve!
Enfin revient le jour si doux... Eindelijk keert de zoete dag terug...
Oui mon ami... Dépêchons nous, Ja, mijn vriend... Laten we ons haasten,
ne perdons pas, à de vaines paroles laten we niet verspillen aan ijdele woorden,
l'heure qui s'envole, het uur dat wegvliegt,
et qu'il faut cueillir. en dat gegrepen moet worden.
L'émail de ces cadrans dont s'orne ta demeure, Het emaille van deze wijzerplaten waarmee jouw woning zich tooit,
c'est le jardin de mon bonheur émaillé d'heures, het is de tuin van mijn geluk, met uren geëmailleerd,
que l'on voit éclore et fleurir... die men ziet ontluiken en bloeien...
Oui, mon ami... Ja, mijn vriend...
Le muletier va revenir... De muilezeldrijver komt zo terug...
Cette image est très poétique. Dat beeld is heel poëtisch.
J'en veux faire un sonnet et le mettre en musique Ik wil er een sonnet van maken en het op muziek zetten,
« Le Jardin des Heures... » sonnet ! 'De Tuin der Uren...' Een sonnet!
Si le muletier revenait!... Als de muilezeldrijver nu eens terugkwam!..
Oui, mon ami, mais profitons de l'heure unique... Ja, mijn vriend, maar laten we van dit unieke uur profiteren...
Tiens, sens, comme battait mon coeur en t'attendant ! Hier, voel hoe mijn hart klopte terwijl ik op je wachtte!
Horloge, c'est ton coeur, le rythme en est le même. Dit uurwerk is jouw hart, het ritme is precies hetzelfde.
Ton coeur ballant, ton coeur battant, Jouw slingerende hart, jouw kloppende hart,
que, mélancolique, on entend... dat men, weemoedig, hoort...
« Le Coeur de l'Horloge... » poème ! 'Het Hart van de Klok...' Een gedicht!
Le muletier va revenir dans un instant! De muilezeldrijver is zo terug!
Oui, mon ami, mais vois, le temps s'achève, Ja, mijn vriend, maar kijk, de tijd raakt op,
où réaliser le doux rêve... waarin de zoete droom werkelijkheid kan worden...
La, la, la, la... La, la, la, la. La, la, la, la... La, la, la, la.
...après lequel nous soupirons. ...waarnaar wij verlangen.
Les baisers qu'appellent tes lèvres De kussen waarom jouw lippen vragen
égrèneront leurs carillons ! zullen hun klokkenspel laten klinken!
Oh ! Oh!
Mon ami... Oui, mon ami, Mijn vriend... Ja, mijn vriend,
mais l'heure fuit, prends garde, maar het uur snelt voorbij, pas op,
le temps nous est mesuré sans pitié ! de tijd wordt ons zonder genade toegemeten!
« Le Carillon des Amours » ... sérénade. 'Het Klokkenspel der Liefdes'... een serenade.
Et puis, voici le muletier. En trouwens, daar is de muilezeldrijver.