Jacques Offenbach
Schlemil! Schlemil!
J'en étais sûr! Ensemble! Ik wist het zeker! Allemaal samen!
Venez, messieurs, venez, Kom, heren, kom,
C'est pour Hoffmann, à ce qu'il semble, Het is om Hoffmann, zo lijkt het,
Que nous sommes abandonnés. dat wij in de steek zijn gelaten.
Monsieur! Mijnheer!
Silence! Stil!
Je t'aime, il a ma clef. Ik hou van je, hij heeft mijn sleutel.
Tuons-le. Laten we hem doden.
Patience. Geduld.
Comme vous êtes pâle! Wat ziet u bleek!
Moi! Ik!
Voyez plutôt! Kijk maar eens!
Ciel! Hemel!
Quoi? Wat?
Mon reflet! Mijn spiegelbeeld!
J'ai perdu mon reflet! Ik heb mijn spiegelbeeld verloren!
Pour madame. Voor de dame.
Ha! ha! ha! voyez son effroi. Ha! ha! ha! kijk zijn ontzetting.
Ah! viens, fuyons ces lieux où tu perdras ton âme. Ach! kom, laten we deze plek ontvluchten waar je je ziel zult verliezen.
Non! non! je l'aime. Laisse-moi! Nee! nee! ik hou van haar. Laat me met rust!
Hélas! mon cœur s'égare encore, Helaas! mijn hart dwaalt weer af,
Mes sens se laissent embraser, mijn zinnen laten zich ontvlammen,
Maudit l'amour qui me dévore, vervloekt zij de liefde die mij verteert,
Ma raison ne peut s'apaiser. mijn verstand kan niet tot rust komen.
Sous ce front clair comme une aurore Onder dit voorhoofd helder als een dageraad
L'enfer même vient me griser. komt de hel zelf mij bedwelmen.
Je la hais et je l'adore Ik haat haar en ik aanbid haar,
Je veux mourir de son baiser. Ik wil sterven aan haar kus.
Mon bel Hoffmann, je vous adore, Mijn knappe Hoffmann, ik aanbid u,
Mais n'ai point l'âme à refuser maar heb het hart niet te weigeren
Ce diamant aux feux d'aurore deze diamant met het vuur van de dageraad
Qui ne me coûte qu'un baiser. die mij slechts een kus kost.
Car je suis femme et j'adore Want ik ben een vrouw en ik bemin
Ce qui me fait plus belle encore wat mij nog mooier maakt
Pour vous griser. om u te bedwelmen.
Poète, il faut vous apaiser. Dichter, u moet tot bedaren komen.
Pauvre Hoffmann, l'amour encor Arme Hoffmann, de liefde komt weer
Pauvre Hoffmann, l'amour encor Arme Hoffmann, de liefde komt weer
Vainement vient t'embraser; tevergeefs jou ontvlammen;
Vainement vient t'embraser; tevergeefs jou ontvlammen;
Ta belle au regard d'aurore jouw schone met de blik van de dageraad
Ta belle au regard d'aurore jouw schone met de blik van de dageraad
Nous a vendu son baiser. heeft ons haar kus verkocht.
Nous a vendu son baiser. heeft ons haar kus verkocht.
Car la coquette s'adore; Want de behaagzieke aanbidt zichzelf;
Car la coquette s'adore; Want de behaagzieke aanbidt zichzelf;
Un bijou qui peut encore een juweel dat nog
Un bijou qui peut encore een juweel dat nog
L'embellir et nous griser haar mooier maken en ons bedwelmen
L'embellir et nous griser haar mooier maken en ons bedwelmen
Vaut bien pour elle un baiser. is voor haar wel een kus waard.
Vaut bien pour elle un baiser. is voor haar wel een kus waard.
Ce poète que j'abhorre Deze dichter die ik verafschuw
Aurait bientôt son baiser zou weldra zijn kus krijgen
Sans ce fer clair et sonore ware er niet dit blinkende, klinkende staal
Dont je sais fort bien user. dat ik zeer goed weet te gebruiken.
Un fol amour te dévore? Een dwaze liefde verteert je?
Je suis là pour t'apaiser. Ik ben hier om je te bedaren.
Tu prétends que l'on t'adore, Je beweert dat men je aanbidt,
C'est bon, nous allons causer. goed dan, wij gaan eens praten.
Hélas! son cœur s'enflamme encore! Helaas! zijn hart vat weer vlam!
Par elle il s'est laissé griser. Door haar heeft hij zich laten bedwelmen.
L'amour le brûle et le dévore. De liefde verbrandt hem en verteert hem.
Rien ne pourra l'apaiser. Niets zal hem kunnen kalmeren.
La perfide qu'il adore De trouweloze die hij aanbidt
Prend les cœurs pour les briser. neemt harten om ze te breken.
Fuis la belle au front d'aurore, Ontvlucht de schone met het voorhoofd van de dageraad,
Car on meurt de son baiser. want men sterft aan haar kus.
Écoutez, messieurs, Luister, heren,
Voici les gondoles, daar zijn de gondels,
L'heure des barcarolles het uur van de barcarolles
Et celle des adieux! en dat van het afscheid!
Viens-tu? Kom je?
Pas encore. Nog niet.
Pourquoi? Waarom?
Bien, je comprends! adieu! Goed, ik begrijp het! vaarwel!
Mais je veille sur toi. Maar ik waak over je.
Qu'attendez-vous, monsieur? Waar wacht u op, mijnheer?
Que vous me donniez certaine clef que j'ai juré d'avoir. Dat u mij een zekere sleutel geeft die ik gezworen heb te bemachtigen.
Vous n'aurez cette clef, monsieur, qu'avec ma vie! Deze sleutel krijgt u, mijnheer, slechts met mijn leven!
J'aurai donc l'une et l'autre. Dan zal ik beide hebben.
C'est ce qu'il faut voir! En garde! Dat zullen we nog zien! En garde!
Vous n'avez pas d'épée, U hebt geen degen,
prenez la mienne! neem de mijne!
Merci! Dank u!
Belle nuit, ô nuit d'amour! Mooie nacht, o nacht van liefde!
Souris à nos ivresses, Glimlach om onze roes,
Nuit plus douce que le jour, Nacht zoeter dan de dag,
O belle nuit d'amour! O mooie nacht van liefde!
Personne ... Niemand ...
Ha! Ha! Ha! Ha! Ha! Ha!
Qu'en fais-tu maintenant? Wat doe je nu met hem?
Je te l'abandonne! Ik laat hem aan jou over!
Cher ange! Lieve engel!
Misérable! Ellendeling!
Hoffmann! Hoffmann! Les sbires! Hoffmann! Hoffmann! De rakkers!