Jacques Offenbach
Eh bien? En?
Mon père, qu'a-t-il dit? Mijn vader, wat heeft hij gezegd?
Ne me demande rien, Vraag me niets,
Plus tard tu sauras tout; une route nouvelle later zul je alles weten; een nieuwe weg
S'ouvre à nous, mon Antonia! ... gaat voor ons open, mijn Antonia! ...
Pour y suivre mes pas, chasse de ta mémoire Om daar mijn stappen te volgen, verban uit je geheugen
Ces rêves d'avenir, de succès et de gloire die dromen van de toekomst, van succes en roem
Que ton cœur au mien confia. die jouw hart aan het mijne toevertrouwde.
Mais toi-même? Maar jijzelf?
L'amour tous les deux nous convie, De liefde nodigt ons beiden uit,
Tout ce qui n'est pas toi n'est plus rien dans ma vie. alles wat niet jij bent is niets meer in mijn leven.
Tiens donc! voici ma main! Hier dan! hier is mijn hand!
Ah! chère Antonia! Pourrai-je reconnaître Ah! lieve Antonia! Zal ik ooit kunnen vergelden
Ce que tu fais pour moi? wat je voor mij doet?
Ton père va peut-être Je vader komt misschien
Revenir, je te quitte ... à demain! terug, ik verlaat je ... tot morgen!
A demain! Tot morgen!