Gioachino Rossini
Et nous bravons dans cet asile en in dit toevluchtsoord trotseren wij
Les entreprises des méchants. de aanslagen van de bozen.
Je tremble encore quand j'y pense; Ik beef nog als ik eraan denk;
Quel homme que ce comte Ory! Wat een man, die graaf Ory!
De la vertu, de l'innocence Van deugd en van onschuld
C'est le plus cruel ennemi. is hij de wreedste vijand.
C'est le nôtre... Dieu! quelle audace! En de onze... God, wat een brutaliteit!
D'un saint homme prendre la place! De plaats van een heilige man innemen!
Et me promettre mon mari! En mij mijn man beloven!
Par bonheur nous pouvons sans crainte Gelukkig kunnen wij zonder vrees
Le défier dans cette enceinte, hem binnen deze muren tarten,
Qui nous protège contre lui. die ons tegen hem beschermen.
Dans ce séjour calme et tranquille In dit kalme, vredige verblijf
S'écoulent nos jours innocents; verstrijken onze dagen in onschuld;
Et nous bravons dans cet asile en in dit toevluchtsoord trotseren wij
Les entreprises des méchants. de aanslagen van de bozen.
Ecoutez!... le ciel gronde. Hoor!... het dondert.
Oui, la grêle et la pluie Ja, hagel en regen
Ebranlent les vitraux de ce noble castel. doen de vensters van dit edele kasteel rammelen.
Nous sommes à l'abri!... que je rends grâce au ciel! Wij zitten veilig!... wat dank ik de hemel!
Et moi, lorsque l'orage éclate avec furie, En ik, als het onweer in volle woede losbarst,
Au fond du coeur combien je plains hoe beklaag ik dan in het diepst van mijn hart
Le sort des pauvres pèlerins! het lot van de arme pelgrims!
Noble châtelaine, Edele kasteelvrouwe,
Voyez notre peine; zie onze nood;
Et dans ce domaine, en op dit landgoed,
Dame de beauté, schone vrouwe,
Pour fuir la disgrâce om te ontkomen aan het onheil
Dont on nous menace, dat ons bedreigt,
Donnez-nous, par grâce, verleen ons, uit genade,
L'hospitalité. gastvrijheid.
Voyez qui ce peut être, et qui frappe à cette heure. Ga kijken wie dat kan zijn, die op dit uur aanklopt.
Jamais le malheureux qui vient nous supplier Nooit heeft een ongelukkige die ons kwam smeken
N'a de cette antique demeure dit oude huis
Imploré vainement le toit hospitalier. tevergeefs om een gastvrij dak gesmeekt.
Grand Dieu! dans ta bonté suprême, Grote God, in uw opperste goedheid,
Apaise cet orage affreux! stil dit vreselijke onweer!
En ce moment l'époux que j'aime Op dit ogenblik is de echtgenoot van wie ik houd
Est peut-être aussi malheureux. misschien al even ongelukkig.
Grand Dieu! dans ta bonté suprême, Grote God, in uw opperste goedheid,
Apaise cet orage affreux! stil dit vreselijke onweer!
En ce moment celui que j'aime Op dit ogenblik is hij van wie ik houd
Est peut-être aussi malheureux. misschien al even ongelukkig.
Noble châtelaine, Edele kasteelvrouwe,
Voyez notre peine; zie onze nood;
Et dans ce domaine, en op dit landgoed,
Dame de beauté, schone vrouwe,
Pour fuir la disgrâce om te ontkomen aan het onheil
Dont on nous menace, dat ons bedreigt,
Donnez-nous, par grâce verleen ons, uit genade,
L'hospitalité. gastvrijheid.