Jules Massenet
Alors que je te laisse, ou devant que je meure... Nu ik je verlaat, of voordat ik sterf...
Une dernière fois j'ai voulu te revoir! Nog een laatste keer wilde ik je weerzien!
Tu viens me reprocher l'éclat de ma colère! Je komt me de uitbarsting van mijn woede verwijten!
Pourtant, je sais de toi comme on fait son devoir! En toch leer ik van jou hoe men zijn plicht doet!
De ce que tu peux faire Voor alles wat je kunt doen
Je ne reproche rien! verwijt ik je niets!
Venant de toi, Chimène, tout est bien! Komend van jou, Chimène, is alles goed!
En vain tu seras cruelle, Tevergeefs zul je wreed zijn,
Je garde à ton coeur fermé, voor je gesloten hart bewaar ik,
Reconnaissance éternelle eeuwige dankbaarheid,
De m'avoir un jour aimé! omdat je me ooit hebt bemind!
O jours de première tendresse, O dagen van eerste tederheid,
Jours perdus! Verloren dagen!
Même alors que vous n'êtes plus Zelfs nu jullie niet meer zijn
Vous n'êtes plus! Jullie zijn niet meer!
En nous demeure votre ivresse, In ons blijft jullie roes,
En nous demeure votre ivresse, In ons blijft jullie roes,
Comme on reste ébloui de rayons disparus! zoals men verblind blijft door verdwenen stralen!
Comme on reste ébloui de rayons disparus! zoals men verblind blijft door verdwenen stralen!
En nous demeure votre ivresse! In ons blijft jullie roes!
En nous demeure votre ivresse! In ons blijft jullie roes!
O jour de première tendresse! O dag van eerste tederheid!
O jour de première tendresse! O dag van eerste tederheid!
En nous demeure votre ivresse! In ons blijft jullie roes!
En nous demeure votre ivresse! In ons blijft jullie roes!
Comme on reste ébloui de rayons disparus! zoals men verblind blijft door verdwenen stralen!
Comme on reste ébloui de rayons disparus! zoals men verblind blijft door verdwenen stralen!
Jours perdus, vous n'êtes plus! Hélas! Verloren dagen, jullie zijn niet meer! Helaas!
O jours de première tendresse! O dagen van eerste tederheid!
O jours de première tendresse! O dagen van eerste tederheid!
O jour de première tendresse! O dag van eerste tederheid!
Qui de nous deux, Rodrigue, a la plus rude peine? Wie van ons beiden, Rodrigue, heeft het zwaarste leed?
Celui-là qui n'a pas l'oubli de ses amours! Degene die zijn liefde niet kan vergeten!
Mais la gloire t'attend aux chemins où tu cours! Maar de roem wacht je op de wegen waarheen je gaat!
Y devais-je courir en emportant ta haine! Moest ik daarheen snellen met jouw haat met me mee!
Va! je ne te hais point! Ga! Ik haat je niet!
Tu le dois! Je moet wel!
Je ne puis! Ik kan het niet!
Hélas! si d'un autre que toi j'avais appris les larmes, Helaas! Had ik tranen geleerd van een ander dan jou,
Mon âme aurait trouvé dans le bien de te voir dan had mijn ziel, in het geluk je te zien,
L'unique allégement qu'elle eût pu recevoir; de enige verlichting gevonden die zij had kunnen krijgen;
Mais quand c'est de toi seul que viennent mes alarmes, maar als juist van jou alleen mijn angsten komen,
Mon faible coeur... se brise... à te vouloir punir! breekt mijn zwakke hart... als ik jou wil straffen!
Je demande ta vie... et crains de l'obtenir! Ik eis je leven... en vrees het te krijgen!
Ô miracle d'amour! O wonder van liefde!
Ô comble de misères! O toppunt van ellende!
Que de maux et de pleurs... nous coûteront nos pères! Hoeveel leed en tranen zullen onze vaders ons kosten!
Que de maux et de pleurs... nous coûteront nos pères! Hoeveel leed en tranen zullen onze vaders ons kosten!
Hélas! Helaas!
Rodrigue, qui l'eût pensé? Rodrigue, wie had het gedacht?
Qui nous l'aurait dit... Chimène? Wie had het ons gezegd... Chimène?
Que la félicité prochaine Dat het zo nabije geluk
Que la félicité prochaine Dat het zo nabije geluk
Aurait si loin de nous et si vite passé... pour jamais! zo ver van ons en zo snel zou zijn voorbijgegaan... voorgoed!
Aurait si loin de nous et si vite passé... pour jamais! zo ver van ons en zo snel zou zijn voorbijgegaan... voorgoed!
Ah! tais-toi! tais-toi! Ah! zwijg! zwijg!
C'est assez de blasphèmes! Dat is genoeg godslastering!
J'offense en t'écoutant Door naar je te luisteren beledig ik
Et la tombe et le ciel! zowel het graf als de hemel!
Va-t-en! va-t-en! Ah! Ga weg! ga weg! Ah!
va-t-en! ga weg!
Reçois donc mes adieux suprêmes! Ontvang dan mijn laatste afscheid!
Je vais mourir! Ik ga sterven!
Mourir! Tu vas mourir! Sterven! Jij gaat sterven!
L'ennemi qui t'attend est-il si redoutable... Is de vijand die je opwacht zo geducht...
Qu'il donne l'épouvante à cette âme indomptable? dat hij deze ontembare ziel schrik aanjaagt?
Ou n'as-tu de courage... et d'élan, et d'ardeur... Of heb je moed... en elan, en vuur...
Que pour frapper mon père alleen om mijn vader te treffen
et me briser le coeur? en mijn hart te breken?
Tu vas mourir! Jij gaat sterven!
Quoi! faut-il que ce soit Wat! moet het dan
Chimène qui t'engage Chimène zijn die je aanspoort
A conserver des jours qui lui sont un outrage? een leven te sparen dat voor haar een belediging is?
Va! cours! vole aux combats! Ga! ren! vlieg naar de strijd!
Va! et qu'importent la rage... Ga! en wat doen de razernij...
Et le nombre... et l'instant... et le lieu! en het aantal... en het moment... en de plaats ertoe!
Souviens-toi! souviens-toi! Denk eraan! denk eraan!
Sauve, tu l'as juré, ton pays et ton roi! Red, je hebt het gezworen, je land en je koning!
Sauve, tu l'as juré, ton pays et ton roi! Red, je hebt het gezworen, je land en je koning!
Te dirai-je encor plus? Zal ik je nog meer zeggen?
Si jamais je t'aimai, cher Rodrigue! Als ik je ooit heb bemind, lieve Rodrigue!
Si jamais, je t'aimai! Als ik je ooit heb bemind!
Va! songe à ta défense! Ga! denk aan je eigen veiligheid!
Pour forcer mon devoir et m'imposer silence... Om mijn plicht te breken en mij tot zwijgen te dwingen...
Reviens! reviens! Kom terug! kom terug!
Reviens si grand! reviens chargé de tant d'exploits! Kom zo groots terug! beladen met zoveel heldendaden!
Qu'on serait moins coupable en contemplant ta gloire Dat men minder schuldig zou zijn, aanschouwend je roem,
D'oublier le passé que d'en garder mémoire! het verleden te vergeten dan het te blijven gedenken!
Pouvais-je le croire? Kon ik het geloven?
Dieu! elle pardonnerait! God! zij zou vergeven!
Ah! mon coeur tressaille encore! Ah! mijn hart trilt nog!
Pour celui que j'aimais mon coeur Voor hem die ik beminde trilt
tressaille encore! mijn hart nog!
Mais le Dieu que j'implore Maar de God die ik aanroep
Nous sépare à jamais! scheidt ons voorgoed!
Nous sépare à jamais! scheidt ons voorgoed!
Ah! mais le Dieu que j'implore en ce jour Ah! maar de God die ik vandaag aanroep
nous sépare... à jamais! scheidt ons... voorgoed!
Ô Dieu bon! Dieu bon! O goede God! goede God!
tu le permets! U staat het toe!
Ah! son coeur tressaille encore Ah! haar hart trilt nog
Pour celui qu'elle adore, voor hem die zij aanbidt,
A jamais! son coeur tressaille encore! Voorgoed! haar hart trilt nog!
Pour celui qu'elle adore... à jamais! voor hem die zij aanbidt... voorgoed!
Chimène! tu l'as dit: je reviendrai vainqueur! Chimène! je hebt het gezegd: ik keer als overwinnaar terug!
Ah! qu'ai-je dit? Ah! wat heb ik gezegd?
Non! non! je n'ai rien dit! rien! rien! rien! Nee! nee! ik heb niets gezegd! niets! niets! niets!
Ah! Ah!
pas d'oubli ni de pardon! geen vergetelheid noch vergeving!
Adieu! va-t-en! Vaarwel! ga weg!
Ces mots me font mourir de honte! Ah! adieu! Deze woorden doen mij sterven van schaamte! Ah! vaarwel!
Chimène! je reviendrai vainqueur! Chimène! ik keer als overwinnaar terug!
Est-il quelque ennemi qu'à présent je ne dompte? Is er een vijand die ik nu niet zou bedwingen?
Paraissez Navarrais, Maures et Castillans! Treed aan, Navarrezen, Moren en Castilianen!
Et tout ce que l'Espagne a nourri de vaillants! en al wat Spanje aan dapperen heeft voortgebracht!
Accourez par les mers, par les monts et la plaine! Snel toe over de zeeën, over de bergen en de vlakte!
La terre est à Rodrigue, et Rodrigue à Chimène! De aarde is van Rodrigue, en Rodrigue van Chimène!
Paraissez, Navarrais, Maures et Castillans! Treed aan, Navarrezen, Moren en Castilianen!