Jules Massenet
Soupirer sans contrainte et souffrir sans témoins. zuchten zonder dwang en lijden zonder getuigen.
Pleurez! pleurez mes yeux! tombez triste rosée Ween! ween, mijn ogen! val, droeve dauw
Qu'un rayon de soleil ne doit jamais tarir! die geen zonnestraal ooit mag laten opdrogen!
S'il me reste un espoir, c'est de bientôt mourir! Als mij nog hoop rest, dan is het om spoedig te sterven!
Pleurez mes yeux, pleurez toutes vos larmes! pleurez mes yeux! Ween, mijn ogen, ween al uw tranen! ween, mijn ogen!
Mais qui donc a voulu l'éternité des pleurs? Maar wie heeft dan de eeuwigheid van het wenen gewild?
O chers ensevelis, trouvez-vous tant de charmes à léguer O dierbare doden, vindt u zoveel behagen in het nalaten
aux vivants d'implacables douleurs? aan de levenden van meedogenloze smarten?
Hélas! je me souviens, il me disait: Helaas! Ik herinner het mij, hij zei tegen mij:
Avec ton doux sourire... Met jouw zoete glimlach...
Tu ne saurais jamais conduire zou jij nooit kunnen leiden
Qu'aux chemins glorieux ou qu'aux sentiers bénis! dan naar glorieuze wegen of naar gezegende paden!
Ah! mon père! Hélas! Ach! mijn vader! Helaas!
Pleurez! pleurez mes yeux! Ween! ween, mijn ogen!
Tombez triste rosée val, droeve dauw
Qu'un rayon de soleil ne doit jamais tarir! die geen zonnestraal ooit mag laten opdrogen!
Pleurez mes yeux! Ween, mijn ogen!
Ah! pleurez toutes vos larmes! pleurez mes yeux! Ach! ween al uw tranen! ween, mijn ogen!
Ah! pleurez! Ach! ween!
Rodrigue! Toi! toi! dans cette demeure! Rodrigue! Jij! jij! in dit huis!