Léo Delibes
Les jeunes amoureux. de jonge geliefden.
Moi, je marchais près d’eux, Ik, ik liep naast hen,
Seule avec mes pensées. alleen met mijn gedachten.
J’allais, le cœur tout en émoi, Ik ging, mijn hart helemaal in beroering,
Comme eux de tendresse altérée. zoals zij, dorstend naar tederheid.
Et maintenant écoute-moi. En nu, luister naar me.
Quand à la même coupe on a bu l’eau sacrée, Wanneer men uit dezelfde beker het heilige water heeft gedronken,
On reste pour toujours unis! blijft men voor altijd verenigd!
Ce n’est plus toi! Het ben jij niet meer!
Ce n’est plus toi! Het ben jij niet meer!
Lakmé! Lakmé!
Ah! Ce n’est plus toi! Ah! Het ben jij niet meer!
Quand tu parlais, ton âme Toen je sprak, lag je ziel
Sur tes lèvres se posait, op je lippen,
Ton regard n’a plus la flamme je blik heeft het vuur niet meer
Qui m’embrasait, dat mij deed ontvlammen,
Sur ton visage un nuage a passé een wolk is over je gezicht getrokken
Et l’a glacé! en heeft het verstild!
N’es-tu plus l’enfant charmante Ben je niet meer het lieflijke kind
Pour qui j’ai tout oublié? voor wie ik alles ben vergeten?
Ce n’est plus toi! Het ben jij niet meer!
Es-tu moins belle et moins aimante! Ben je minder mooi en minder liefhebbend!
Ce n’est plus toi! Het ben jij niet meer!
Moins belle et moins aimante! Minder mooi en minder liefhebbend!
Veux-tu qu’à mon destin ton destin soit lié? Wil je dat jouw lot aan het mijne verbonden is?
Je veux ce que tu veux, Ik wil wat jij wilt,
Je veux ce que t’inspire Ik wil wat jouw gril
Ton caprice, je veux, je veux te voir sourire. je ingeeft, ik wil, ik wil je zien glimlachen.
Quel que soit le Dieu clément Welke genadige God ook
Dont tu bénis la puissance, wiens macht je zegent,
Quelle que soit ta croyance, wat je geloof ook is,
Tu sais ce que vaut un serment! je weet wat een eed waard is!
Ciel! Hemel!
Alerte! Te wapen!
Nos soldats! Onze soldaten!
Alerte! Te wapen!
Courage! Moed!
Jure! Zweer het!
Courage! Moed!
Ce sont eux! Dat zijn zij!
Marchons le cœur content. Laten we marcheren met een blij hart.
Marchons en chantant. Laten we zingend marcheren.
Jure! Zweer het!
Et tu m’appartiendras! En je zult de mijne zijn!
Lakmé! Lakmé!
Tu n’oses pas! Je durft niet!
Hardi voyage, Een stoutmoedige reis,
Chansons et combats liederen en gevechten
Sont le partage zijn het deel
Des vrais soldats. van echte soldaten.
Vers notre mère Naar ons moederland
Allez triomphants ga triomfantelijk
Vers l’Angleterre naar Engeland
Voyez, nos chants! aanschouw, onze liederen!
C’est là-bas que va sa pensée! Het is daarginds waar zijn gedachten heengaan!
Son cœur a tressailli, Zijn hart heeft gebeefd,
Et sa patrie à ses yeux s’est dressée! en zijn vaderland is voor zijn ogen verrezen!
Lakmé! Lakmé! Qu’as-tu? Lakmé! Lakmé! Wat scheelt je?
tu m’as donné le plus doux rêve je hebt me de zoetste droom gegeven
Qu’on puisse avoir sous notre ciel, die men onder onze hemel kan hebben,
Reste encore, pour qu’il s’achève, Blijf nog, opdat hij voltooid wordt,
Ici, loin du monde réel. hier, ver van de echte wereld.
Tu m’as dit des mots de tendresse, Je sprak woorden van tederheid tot me,
Que les Indous ne savent pas, die de Indiërs niet kennen,
C’est toi qui m’as appris l’ivresse het ben jij die me de roes leerde
Des aveux murmurés tout bas, murmurés tout bas. van fluisterend gemurmelde bekentenissen, heel zacht gemurmeld.
Ah! Tu m’as donné le plus doux rêve Ah! Je hebt me de zoetste droom gegeven
Qu’on puisse avoir sous notre ciel die men onder onze hemel kan hebben,
Reste encore pour qu’il s’achève, Blijf nog, opdat hij voltooid wordt,
Ici, loin du monde réel, hier, ver van de echte wereld,
Loin du monde réel! ver van de echte wereld!
Ce que je lis sur ton visage, Wat ik op je gezicht lees,
Ma Lakmé, me glace d’effroi! mijn Lakmé, verstijft me van angst!
De tout, mon âme se dégage Van alles maakt mijn ziel zich los
Et je ne serai plus qu’à toi! en ik zal alleen nog van jou zijn!
Ah! maintenant je veux te croire. Ah! Nu wil ik je geloven.
Voici la coupe où je vais boire. Hier is de beker waaruit ik zal drinken.
Prends! Neem hem!
A toi! Lakmé, et pour toujours! Op jou! Lakmé, en voor altijd!
C’est la fête de nos amours! Het is het feest van onze liefde!
Qu’autour de moi tout sombre, Al wordt alles om mij heen duister,
Je ne veux pas une ombre. ik wil geen enkele schaduw.
Je ne veux pas une ombre ik wil geen enkele schaduw
Sur ton front enchanté, op je betoverde voorhoofd,
Je reste sous le charme, ik blijf onder de betovering,
Que jamais une larme dat nooit een traan
Que jamais une larme dat nooit een traan
Ne me voile ta beauté! je schoonheid voor me verhult!
C’est la fête de nos amours, Het is het feest van onze liefde,
C’est la fête de nos amours. Het is het feest van onze liefde.
Qu’autour de moi tout sombre, Al wordt alles om mij heen duister,
Je ne veux pas une ombre, ik wil geen enkele schaduw,
Je ne veux pas une ombre ik wil geen enkele schaduw
Sur ton front enchanté! op je betoverde voorhoofd!
Je reste sous le charme, ik blijf onder de betovering,
Que jamais une larme dat nooit een traan
Que jamais une larme dat nooit een traan
Ne me voile ta beauté! je schoonheid voor me verhult!
C’est ma première larme… Het is mijn eerste traan…
Et je meurs sous le charme en ik sterf onder de betovering
Par l’amour apporté! door de liefde gebracht!
Toujours à toi, je te le jure! Voor altijd de jouwe, ik zweer het je!
C’est un serment que tu pourras tenir. Het is een eed die je zult kunnen houden.
Je ne crains pas, va! Ik ben niet bang, kom!
Que tu sois parjure! dat je je woord zou breken!
Je vais mourir… Ik ga sterven…
Mourir! Sterven!
La mort ne sépare pas,. De dood scheidt niet,
C’est elle qui nous lie, zij is het die ons verbindt,
Je te donne ma vie, ik geef je mijn leven,
et je meurs dans tes bras… en ik sterf in je armen…
Lakmé! Lakmé!
Et je meurs dans tes bras! en ik sterf in je armen!
Non! ce n’est pas la mort, Nee! Het is de dood niet,
C’est la vie ardente het is het vurige leven
Qui coule à plein bord dat overvloedig stroomt
Sur ta lèvre frémissante. op je trillende lip.
Ah! Ah!
Qu’autour de moi tout sombre, Al wordt alles om mij heen duister,
Adieu! Vaarwel!
Rêve qui sombre, Droom die wegzinkt,
Hélas, quelle ombre en mon cœur attristé! helaas, welk een schaduw in mijn bedroefde hart!
C’est ma première larme Het is mijn eerste traan
Et je meurs sous le charme en ik sterf onder de betovering
Par l’amour apporté! door de liefde gebracht!
Par l’amour apporté! door de liefde gebracht!
Je ne veux pas une ombre, ik wil geen enkele schaduw,
Je ne veux pas une ombre ik wil geen enkele schaduw
Sur ton front enchanté. op je betoverde voorhoofd.
Je reste sous le charme, ik blijf onder de betovering,
Que jamais une larme dat nooit een traan
Que jamais une larme dat nooit een traan
Ne me voile ta beauté! je schoonheid voor me verhult!
Ne me voile ta beauté! je schoonheid voor me verhult!