Giuseppe Verdi
l'amore d'Alfredo pur esso mi manca, ook Alfredo's liefde ontbreekt mij,
conforto, sostegno dell'anima stanca... de troost en steun van een vermoeide ziel...
Ah, della traviata sorridi al desïo; Ach, glimlach om het verlangen van de gevallen vrouw;
a lei, deh, perdona, tu accoglila, o dio. vergeef haar toch, en ontvang haar, o Heer.
Or tutto finì. Nu is alles voorbij.
Le gioie, i dolori tra poco avran fine, De vreugden, de smarten zullen weldra eindigen,
la tomba ai mortali di tutto è confine! het graf is voor stervelingen de grens van alles!
Non lagrima o fiore avrà la mia fossa, Geen traan of bloem zal mijn graf hebben,
non croce col nome che copra quest'ossa! geen kruis met een naam om dit gebeente te bedekken!
Ah, della traviata sorridi al desïo; Ach, glimlach om het verlangen van de gevallen vrouw;
a lei, deh, perdona; tu accoglila, o dio. vergeef haar toch; en ontvang haar, o Heer.
Or tutto finì! Nu is alles voorbij!