Vincenzo Bellini
Son geloso del zefiro errante Ik ben jaloers op het dwalende windje
Che ti scherza col crine, col velo; dat met je haar speelt, met je sluier;
Fin del sol che ti mira dal cielo, zelfs op de zon die je vanuit de hemel aanschouwt,
Fin del rivo che specchio ti fa. zelfs op de beek die je tot spiegel dient.
Son, mio bene, del zefiro amante, Ik bemin het windje, mijn liefste,
Perché ad esso il tuo nome confido; want aan hem vertrouw ik jouw naam toe;
Amo il sol perché teco il divido, ik bemin de zon omdat ik haar met jou deel,
Amo il rio, perché l'onda ti dà. ik bemin de stroom omdat hij jou zijn water schenkt.
Ah! perdona all'amore il sospetto! Ach, vergeef de liefde haar achterdocht!
Ah! per sempre sgombrarlo dei tu. Ach, je moet haar voor altijd verbannen.
Sì, per sempre. Ja, voor altijd.
E il prometti? En beloof je het?
Il prometto. Ik beloof het.
Mai più dubbi? Geen twijfels meer?
Mai più dubbi. Geen twijfels meer.
Timori mai più? Nooit meer angsten?
Timori mai più. Nooit meer angsten.
Ah! Mio bene! Ach, mijn liefste!
Ah! costante nel tuo seno Ach, altijd standvastig in jouw borst
Sia la fede che amore avvalora! moge het vertrouwen blijven dat de liefde versterkt!
E sembiante a mattino sereno En als een serene morgen
Per noi sempre la vita sarà. zal ons leven altijd zijn.
Mio caro, addio! Mijn lieve, vaarwel!
Mia cara, addio! Mijn lieve, vaarwel!
A me pensa. Denk aan mij.
E tu ancora. En jij ook aan mij.
Pur nel sonno il mio cor ti vedrà. Zelfs in mijn slaap zal mijn hart je zien.
Addio! Addio! Vaarwel! Vaarwel!