Vincenzo Bellini
Dallo straniero Van de vreemdeling
ben tenero l'avesti. kreeg je een heel teder afscheid.
È ver: commosso Dat is waar: ontroerd
in lasciarmi ei sembrò. Da quel sembiante leek hij toen hij me verliet. Uit dat gezicht
ottimo cor traspare... spreekt een goed hart...
E cor d'amante. En het hart van een minnaar.
Parli tu il vero o scherzi?... Spreek je de waarheid, of maak je een grapje?...
Qual sorge dubbio in te? Welke twijfel komt er in je op?
T'infingi invano. Je veinst tevergeefs.
Ei ti stringea la mano, Hij drukte je hand,
ei ti facea carezze... hij streelde je...
Ebben... Nou, en...
Discare Onwelkom
non t'eran esse, e ad ogni sua parola waren ze je niet, en bij elk woord van hem
s'incontravano i tuoi negli occhi suoi. ontmoetten jouw ogen de zijne.
Ingrato! e dir mel puoi?... Ondankbare! En dat kun je tegen mij zeggen?...
Occhi non ho né core Ik heb geen ogen en geen hart
fuor che per te. Non ti giurai mia fede? dan voor jou. Heb ik je mijn trouw niet gezworen?
Non ho l'anello tuo? Heb ik jouw ring niet?
Sì... Ja...
Non t'adoro? Aanbid ik je niet?
Il mio ben non sei tu? Ben jij niet mijn liefste?
Sì... ma... Ja... maar...
Prosegui. Ga door.
Saresti tu geloso? Zou je soms jaloers zijn?
Ah! sì, lo sono... Ah, ja, dat ben ik...
Di chi? Op wie?
Di tutti. Op iedereen.
Ingiusto cor! Onrechtvaardig hart!