Gioachino Rossini
ma per me, tu pur, ben mio maar voor mij moet ook jij, mijn lief,
qualche cosa devi far. iets doen.
Chi m'aiuta? Wie helpt mij?
Sta tranquilla, Blijf rustig,
e t'affida a chi t'adora: en vertrouw je toe aan wie je aanbidt:
io salvarti posso ancora ik kan je nog redden
se t'arrendi al mio pregar. als je toegeeft aan mijn smeken.
No, giammai. Nee, nooit.
Paventa! Ingrata! Pas op! Ondankbare!
Ah! Ninetta sventurata! Ach! Rampzalige Ninetta!
Quali accenti! Un solo amplesso... Wat een woorden! Eén enkele omhelzing...
Radunato è il gran consesso; De grote vergadering is bijeen;
manca solo il Podestà. alleen de Podestà ontbreekt.
(Oh, mia sorte maledetta!) (O, mijn vervloekte lot!)
Ho capito, vengo in fretta. Ik heb het begrepen, ik kom meteen.
Hai sentito? E ancora adesso... Heb je het gehoord? En zelfs nu nog...
Sì, vi replico lo stesso. Ja, ik herhaal u hetzelfde.
Ma la morte? Maar de dood?
Non la temo. Die vrees ik niet.
Vanne, indegna; ci vedremo: Ga, onwaardige; we zien elkaar terug:
quell'orgoglio alfin cadrà. die trots zal ten slotte breken.
Udrai la sentenza, Je zult het vonnis horen,
perdon chiederai; je zult om vergiffenis smeken;
ma invan pregherai, maar tevergeefs zul je smeken,
ma tardi sarà. maar het zal te laat zijn.
(Oh ciel, che fia mai! O hemel, wat mag dit zijn!
Sospetto mi dà.) Het wekt mijn achterdocht.
In odio e furore In haat en woede
cangiato è l'amore. is mijn liefde veranderd.
Pietà nel mio petto Medelijden heeft in mijn borst
più luogo non ha. geen plaats meer.
Udiste? Hebt u het gehoord?
Vi seguo. Ik volg u.
È questo l'avviso. Dit is de aankondiging.
Ebbene? Welnu?
Ho deciso. Ik heb besloten.
Qual sorte l'attende Welk lot haar wacht,
l'ingrata non sa. weet de ondankbare niet.
(Quel torbido aspetto Die duistere blik
paura mi fa.) boezemt me angst in.
Ah, barbaro oggetto, Ach, wreed schepsel,
t'invola di qua! verdwijn van hier!