Gaetano Donizetti
Aux grandeurs on ne pense guère… Aan grootse zaken denkt men nauwelijks...
Rien n'est sacré pour le canon ! niets is heilig voor het kanon!
Aussi, vraiment, je vis à peine… En werkelijk, ik leef amper...
Je dépéris, je le sens bien… Ik kwijn weg, ik voel het goed...
Jusqu'aux vapeurs, à la migraine, Van de flauwtes tot de migraine,
L'ennemi ne respecte rien ! de vijand ontziet niets!
Les Français, chacun me l'assure, De Fransen, zo verzekert iedereen mij,
Sont aussi braves que galants… zijn even dapper als galant...
Pour peu qu'on ait de la figure, heb je maar een beetje een mooi gezicht,
Ils deviennent entreprenants… worden ze opdringerig...
Aussi, je frémis quand j'y pense ! Dus ik huiver als ik eraan denk!
Hélas ! je les connais trop bien… Helaas! ik ken ze maar al te goed...
La beauté, les mœurs, l'innocence… Schoonheid, zeden, onschuld...
Ces gens-là ne respectent rien ! die lieden ontzien niets!
Les voilà loin… que votre frayeur cesse ! Ze zijn ver weg... wees maar niet meer bang!
Ils sont partis !…. quelle allégresse !…. Ze zijn vertrokken! Wat een vreugde!
Puissent-ils ne plus revenir !…. Laten ze nooit meer terugkomen!
Allons, plus d'alarmes ! Kom, geen angst meer!
Vive le plaisir ! Leve het plezier!
Le sort de leurs armes Het krijgsgeluk van de vijand
Bientôt doit pâlir. zal spoedig verbleken.
De la paix chérie Laten we van de dierbare vrede
Goûtons la douceur. de zoetheid proeven.
Enfin, la patrie Eindelijk zal het vaderland
Va naître au bonheur ! tot geluk herboren worden!