Hector Berlioz
Sur ton sein tout-puissant je sens moins ma misère, Aan jouw almachtige boezem voel ik mijn ellende minder,
Je retrouve ma force, et je crois vivre enfin. ik vind mijn kracht terug, en geloof eindelijk te leven.
Oui, soufflez, ouragans! Criez, forêts profondes! Ja, waai, orkanen! Schreeuw, diepe wouden!
Croulez, rochers! Torrents, précipitez vos ondes! Stort in, rotsen! Stromen, werp je wateren neer!
À vos bruits souverains ma voix aime à s’unir. Bij jullie soevereine gebulder voegt mijn stem zich graag.
Forêts, rochers, torrents, je vous adore! Mondes Wouden, rotsen, stromen, ik aanbid jullie! Werelden
Qui scintillez, vers vous s’élance le désir die fonkelen, naar jullie schiet het verlangen
D’un cœur trop vaste et d’une âme altérée van een al te wijd hart en een dorstende ziel
D’un bonheur qui la fuit. naar een geluk dat haar ontvlucht.