Hector Berlioz
Son influence, ami, serait fort nécessaire, Haar invloed, vriend, zou hard nodig zijn,
Car tu rêves ici, quand cette pauvre enfant, want jij zit hier te dromen, terwijl dat arme kind,
Marguerite… Marguerite…
Tais-toi! Zwijg!
Sans doute il faut me taire, Natuurlijk moet ik zwijgen,
Tu n'aimes plus! jij houdt niet meer van haar!
Pourtant en un cachot traînée, Toch, in een kerker gesleurd
Et pour un parricide à la mort condamnée… en ter dood veroordeeld wegens moord op haar moeder…
Quoi! Wat!
J'entends des chasseurs qui parcourent les bois. Ik hoor jagers door de bossen trekken.
Achève, qu'as-tu dit? Maak af, wat zei je?
Marguerite en prison? Marguerite in de gevangenis?
Certaine liqueur brune, un innocent poison, Een zeker bruin drankje, een onschuldig gif
Qu'elle tenait de toi, pour endormir sa mère dat ze van jou had om haar moeder in slaap te brengen
Pendant vos nocturnes amours, tijdens jullie nachten van liefde,
A causé tout le mal. heeft al het kwaad aangericht.
Caressant sa chimère, Ze koesterde haar droombeeld,
T'attendant chaque soir, elle en usait toujours. wachtte elke avond op jou, en gebruikte het telkens weer.
Elle en a tant usé que la vieille en est morte. Ze heeft er zoveel van gebruikt dat de oude vrouw eraan gestorven is.
Tu comprends maintenant. Nu begrijp je het.
Feux et tonnerre! Vuur en donder!
En sorte Zodat
Que son amour pour toi la conduit… haar liefde voor jou haar voert…
Sauve-la. Red haar.
Sauve-la, misérable! Red haar, ellendeling!
Ah! je suis le coupable! Ach, nu ben ik de schuldige!
On vous reconnaît là, Echt iets voor jullie,
Ridicules humains! belachelijke mensen!
N'importe! Het doet er niet toe!
Je suis le maître encor de t'ouvrir cette porte; Ik heb nog altijd de macht om die deur voor je te openen;
Mais qu'as-tu fait pour moi maar wat heb jij voor mij gedaan
Depuis que je te sers? sinds ik je dien?
Qu'exiges-tu? Wat eis je?
De toi? Van jou?
Rien qu'une signature Niets dan een handtekening
Sur ce vieux parchemin. op dit oude perkament.
Je sauve Marguerite à l'instant, si tu jures Ik red Marguerite op slag, als je zweert
Et signes ton serment de me servir demain. en je eed ondertekent dat je mij morgen dient.
Eh! que me fait Ach, wat kan mij
Demain, quand je souffre à cette heure? morgen schelen, als ik nu lijd?
Donne. Geef hier.
Voilà mon nom. Daar staat mijn naam.
Vers sa sombre demeure Naar haar duistere verblijf
Volons donc maintenant. laten we nu vliegen.
Ô douleur insensée! O zinneloze smart!
Marguerite, j'accours! Marguerite, ik kom eraan!
À moi, Vortex! Giaour! Hier, Vortex! Giaour!
Sur ces deux noirs chevaux, Op deze twee zwarte paarden,
prompts comme la pensée. snel als de gedachte,
Montons et au galop! stijgen we op, en in galop!
La justice est pressée. Het gerecht heeft haast.