Gioachino Rossini
Un soave non so che Een zoet, onnoembaar iets
In quegl'occhi scintillò. glansde op in die ogen.
Io vorrei saper perché Ik zou willen weten waarom
Il mio cor mi palpitò. mijn hart zo bonsde.
Le direi, ma non ardisco. Ik zou het haar zeggen, maar ik durf niet.
Parlar voglio e taccio intanto. Ik wil spreken, en toch zwijg ik intussen.
Una grazia, un certo incanto Een gratie, een zekere betovering
Par che brilli su quel viso. lijkt op dat gelaat te stralen.
Quanto caro è quel sorriso! Hoe lieflijk is die glimlach!
Scende all'alma e fa sperar. Hij daalt in de ziel en geeft hoop.
Del baron le figlie io chiedo. Ik vraag naar de dochters van de baron.
Dove son? qui non le vedo. Waar zijn ze? Hier zie ik ze niet.
Stan di là nell'altre stanze. Ze zijn daarginds in de andere kamers.
Or verranno addio speranze. Nu komen ze, vaarwel mijn hoop.
Ma di grazia, voi chi siete? Maar zeg eens, wie bent u toch?
Io chi sono? Eh non lo so. Wie ik ben? Tja, dat weet ik niet.
Nol sapete? Weet u dat niet?
Quasi no. Eigenlijk niet.
Quel ch'è padre non è padre... Hij die mijn vader is, is geen vader...
Onde poi le due sorelle... en dan die twee zusters...
Era vedova mia madre... Mijn moeder was weduwe...
Ma fu madre ancor di quelle! maar zij was ook moeder van die twee!
Questo padre pien d'orgoglio... Deze vader, vol hoogmoed...
Sta a vedere che m'imbroglio. Let maar op, ik raak helemaal in de war.
Deh! scusate, perdonate Ach, neemt u me niet kwalijk, vergeeft u
Alla mia semplicità. mijn eenvoud van geest.
Mi seduce, m'innamora Ze bekoort mij, ze maakt mij verliefd,
Quella sua semplicità. die eenvoud van haar.
Cenerentola da me. Cenerentola, kom hier bij mij!
Quante voci, che cos'è? Wat een stemmen, wat is er aan de hand?
A ponente, ed a levante, Naar het westen en naar het oosten,
A scirocco e a tramontana, naar de zuidenwind en de noordenwind,
Non ho calma un solo istante, ik heb geen ogenblik rust,
Tutto, tutto, tocca a me. alles, alles komt op mij neer.
Vengo, vengo. Addio signore. Ik kom, ik kom. Vaarwel, mijnheer.
Ah! ci lascio proprio il core, Ach, ik laat hier echt mijn hart achter,
Questo cor più mio non è. dit hart is niet langer van mij.
Quell'accento, quel sembiante Die stem, dat gelaat
È una cosa sovrumana. is iets bovenmenselijks.
Io mi perdo in quest'istante; Ik raak mezelf kwijt op dit moment;
Già più me non trovo in me. ik vind mezelf niet meer in mezelf terug.
Che innocenza! che candore! Wat een onschuld! Wat een reinheid!
Ah! m'invola proprio il core. Ach, ze steelt echt mijn hart.
Questo cor più mio non è. dit hart is niet langer van mij.