Gioachino Rossini
E al tenero lamento en op de tedere klacht
Succederà il sorriso. volgt de glimlach.
Figlia... Figlia... Dochter... Dochter...
Figlia voi mi chiamate? Oh questa è bella! Noemt u mij dochter? O, die is goed!
Il padrigno Barone Mijn stiefvader de baron
Non vuole essermi padre; e voi... Peraltro wil geen vader voor me zijn; en u... Trouwens,
Guardando i stracci vostri e i stracci miei, als ik uw vodden en mijn vodden zie,
Degna d'un padre tal figlia sarei. zou ik een dochter zijn die zo'n vader waard is.
Taci, figlia, e vien meco. Zwijg, dochter, en kom met mij mee.
Teco, e dove? Met jou, en waarheen?
Del Principe al festino. Naar het feest van de prins.
Ma dimmi, pellegrino: Maar zeg eens, pelgrim:
Perché t'ho data poca colazione, omdat ik je een karig ontbijt heb gegeven,
Tu mi vieni a burlar? Va' via... va' via! kom je me voor de gek houden? Ga weg... ga weg!
Voglio serrar la porta... Ik wil de deur op slot doen...
Possono entrar de' ladri, e allora... e allora... Er kunnen dieven binnenkomen, en dan... en dan...
Starei fresca davvero. Dan zou ik mooi in de puree zitten.
No! Sublima il pensiero! Nee! Verhef je gedachten!
Tutto cangiò per te! Alles is voor jou veranderd!
Calpesterai men che fango i tesori, Schatten zul je vertrappen alsof ze minder zijn dan modder,
Rapirai tutti i cuori. alle harten zul je stelen.
Vien meco e non temer: per te dall'Alto Kom mee en wees niet bang: voor jou, van omhoog,
M'ispira un Nume a cui non crolla il trono. bezielt mij een god wiens troon nooit valt.
E se dubiti ancor, mira chi sono! En als je nog twijfelt, kijk wie ik ben!