Engelbert Humperdinck
Auf nackten Füßen will ich mich schwingen, Op blote voeten wil ik zwieren,
mit roten Lippen will ich dir singen. met rode lippen wil ik voor je zingen.
Hier stehe ich: Hier sta ik:
Der Tod kann nicht kommen — ich liebe dich. De dood kan niet komen, ik heb je lief.
Kommt mein Geselle aus weiter Fremde, Mijn gezel komt van ver uit den vreemde,
geht wie ein frischer Sommer daher. hij komt aangelopen als een frisse zomer.
Trägt er ein seidensponnenes Hemde, Hij draagt een hemd van gesponnen zijde,
wär' ihm ein linnen Hemde zu schwer. een linnen hemd zou hem te zwaar zijn.
Sommerschnee — und Wintermai Zomersneeuw en wintermei
färben ihn rot und härmen ihn blaß, kleuren hem rood en maken hem bleek van verdriet,
das seiden Hemde ward regennaß, het zijden hemd werd nat van de regen,
meine Silberspindel — brach mir entzwei. mijn zilveren spindel... brak in tweeën.
Du Eine! Erwache! Höre mich! Jij, mijn enige! Word wakker! Hoor me!
Ich bin's! Dein Knabe, der sich dir neigt! Ik ben het! Je jongen, die zich over je heen buigt!
Ein Hauch! Ein Schlag deines Herzens Een ademtocht! Een slag van je hart...
er schweigt! het zwijgt!
Der Tod kann nicht kommen — ich liebe dich. De dood kan niet komen, ik heb je lief.
Er schleicht hinter mir — vor ihm gehe ich, De dood sluipt achter me aan, voor hem uit loop ik,
gehe und gehe — loop en loop,
frißt der Hunger — der Frost versteint — de honger vreet, de vorst maakt me tot steen,
ich will nicht sterben — mein König weint. ik wil niet sterven, mijn koning weent.