Engelbert Humperdinck
in Fürchten gefallen en bang geworden
vor Bettelbeschwerden. voor de lasten van het bedelen.
Schäme dich, Junge! Du willst ein König werden? Schaam je, jongen! Jij wilt koning worden?
Ist mir's vergangen, das stolze Lachen. Het trotse lachen is me vergaan.
Tönt mir gar ernsthaft in die Ohren: Heel ernstig klinkt het in mijn oren:
Bin ich als Königssohn geboren, Al ben ik als koningszoon geboren,
zum König muß ich mich selber machen. tot koning moet ik mezelf maken.
Aber wie? — Maar hoe? ...
Will — dienen, Ik wil ... dienen,
dienen ein Jahr! een jaar lang dienen!
Und so ich ein guter Knechtknabe war, En als ik een goed knechtje ben geweest,
aller Demut Meister worden bin, en meester ben geworden in alle nederigheid,
dann hab' ich rechten Königssinn. dan heb ik de ware koningsgeest.
Hörst du, Kränzel? Ich bleib' da. Hoor je, kransje? Ik blijf hier.
Ja, nicken die Blümlein alle, ja! Ja, alle bloempjes knikken, ja!