Modest Mussorgsky
К вам взываю! tot u roep ik!
Души утопшия, души погибшия, Verdronken zielen, vergane zielen,
Тайны познавшия мира подводного, die de geheimen van de wereld onder water doorgrond hebben,
Здесь ли вы? zijt gij hier?
Страхом томимому князю-боярину Aan deze door angst gekwelde vorst-bojaar
Тайну судьбы его, в мраке сокрытую, het geheim van zijn lot, in duister verborgen,
Откроете ль? zult gij het onthullen?
Тихо и чисто в поднебесьи, Stil en helder onder de hemel,
Светом волшебным всё озарено. alles is met een magisch licht beschenen.
Силы потайныя зов мой услышали. De verborgen krachten hebben mijn roep gehoord.
Княже, судьбы твоей тайна открывается. Vorst, het geheim van uw lot ontsluiert zich.
С коварной усмешкою лики злобныя Met een sluwe grijns zijn boosaardige gezichten
Вкруг тебя, княже, плотно сомкнулися: dicht om u heen gesloten, vorst:
лики, тебе знакомые, gezichten die u bekend zijn,
Путь указуют куда-то далече... ze wijzen de weg ergens ver weg heen...
Вижу светло, правда сказалась! Ik zie het helder, de waarheid heeft gesproken!
Княже, Vorst,
Тебе угрожает опала и заточенье в дальнем краю. U wacht ongenade, en verbanning naar een ver land.
Отнимется власть, и богатство, и знатность навек от тебя. Macht, rijkdom en aanzien worden u voorgoed ontnomen.
Ни слава в минувшем, ни доблесть, ни знанье - Noch roem uit het verleden, noch dapperheid, noch kennis -
ничто не спасёт тебя... Судьба так решила! niets zal u redden... Zo heeft het lot beslist!
Узнаешь, великую страду, печаль и лишенья, княже мой; U zult grote ontbering, verdriet en gebrek leren kennen, mijn vorst;
В той страде, горючих слезах, in dat lijden, in brandende tranen,
познаешь всю правду земли... zult u de hele waarheid van deze aarde leren kennen...