Modest Mussorgsky
грозит мне позорная опала, een smadelijke ongenade bedreigt mij,
а там придёт бесславье и погибель. en daarna komen schande en ondergang.
Так недавно, с верой крепкой в счастье, Nog zo kortgeleden, met vast geloof in geluk,
я думал обновить святой отчизны дело: dacht ik de zaak van mijn heilig vaderland te vernieuwen:
покончил с боярскими "местами"... ik maakte een eind aan de bojaarse "rangorde"...
Сношения с Европою упрочил, ik versterkte de banden met Europa,
надёжный мир родной стране готовил... ik bereidde een duurzame vrede voor mijn geboorteland...
На меня смотрели европейцы, De Europeanen keken naar mij,
когда, в главе полков, испытанных в боях, toen ik, aan het hoofd van in de strijd beproefde regimenten,
надменность сбил я заядлому шляхетству, ik brak de hoogmoed van die verbeten Poolse adel,
иль под Андрусовым вырвал из пасти of bij Androesovo rukte ik uit de muil
крулей жадных родные земли; van hebzuchtige koningen onze eigen landen;
и земли те, кровью предков обагрённые, en die landen, doordrenkt met het bloed van de voorvaderen,
принес я в дар моей святой отчизне. schonk ik als gave aan mijn heilig vaderland.
Всё прахом пошло, всё забыто! Alles is tot stof vergaan, alles vergeten!
О, святая Русь, O, heilig Rusland,
не скоро ржавчину татарскую ты смоешь! niet gauw zul jij de Tataarse roest wegwassen!