Modest Mussorgsky
А?... Что ж, прознала ты, голубка, Ah?... Dus je hebt vernomen, mijn duifje,
чем решил Совет великий против нас, wat de grote Raad tegen ons heeft besloten,
в попрёк древлей Руси, ея же ищем? tot smaad van het oude Rusland, dat wij zoeken?
Не скрою, отче, горе грозит нам! Ik zal het niet verhelen, vader, onheil bedreigt ons!
Велено рейтарам окружить нас в святом скиту De ruiters hebben bevel ons te omsingelen in onze heilige kluis
и без пощады, без сожаленья губить нас. en ons zonder genade, zonder mededogen te verdelgen.
Вот что. Zo zit het dus.
Да! Ja!
Так вот что? Теперь приспело время Zo zit het dus? Nu is de tijd gekomen
в огне и пламени приять венец славы вечныя! om in vuur en vlam de kroon der eeuwige glorie te ontvangen!
Марфа! Возьми Андрея, князя, Marfa! Neem Andrej mee, de vorst,
не то ослабнет и не подвигнется. anders verzwakt hij en komt hij niet in beweging.
Возьму. Ik zal hem meenemen.
Терпи, голубушка, люби, как ты любила, Houd vol, mijn duifje, heb lief zoals je hebt liefgehad,
и славы венцом покроется имя твое. en jouw naam zal met glorie worden gekroond.
Прости. Vaarwel.
Теперь приспело время приять от господа Nu is de tijd gekomen om van de Heer te ontvangen,
в огне и пламени венец славы вечныя! in vuur en vlam de kroon der eeuwige glorie!
А, ты здесь, злодейка! Ah, daar ben je, snood wijf!
Здесь, змея! Hier, slang!
Где моя Эмма? Куда её ты скрыла? Waar is mijn Emma? Waar heb je haar verborgen?
Отдай мне Эмму, отдай мою голубку! Geef mij Emma terug, geef mij mijn duifje terug!
Где, она? Отдай её, отдай! Waar is ze? Geef haar terug, geef haar terug!
Эмму рейтары увезли далече; De ruiters hebben Emma ver weggevoerd;
господь поможет, скоро она жениха своего, zo God wil, zal zij weldra haar eigen bruidegom,
что из Москвы ты изгнал, die jij uit Moskou hebt verdreven,
на родине обнимет. in haar vaderland omhelzen.
Жениха? Een bruidegom?
Лжешь, лжешь, змея! Не поверю! Je liegt, je liegt, slang! Ik geloof het niet!
Я соберу моих стрельцов, Ik zal mijn strelitsen verzamelen,
я созову народ московский, ik zal het volk van Moskou bijeenroepen,
тебя, изменницу, сказнят! en jou, verraadster, zullen zij terechtstellen!
Сказнят?... Terechtstellen?...
Видно, ты не чуял, княже, Blijkbaar heb je niet beseft, vorst,
что судьба твоя тебе скажет, wat je lot je zal zeggen,
что велит она и что тебе укажет wat het gebiedt en wat het je zal tonen,
без корысти, безо лжи, zonder eigenbelang, zonder leugen,
без лести, княже, и обмана... zonder vleierij, vorst, en zonder bedrog...
Эмму, Эмму отдай ты мне! Emma, geef mij Emma terug!
Гордый Батя твой убит, казнён изменой, Jouw trotse Vader is gedood, terechtgesteld door verraad,
и грешный труп его лежит непогребенный; en zijn zondige lijk ligt onbegraven;
только ветер вольный по-над ним гуляет, alleen de vrije wind waait boven hem,
только зверь досужий окрест Бати ходит, alleen het rondzwervende beest sluipt rond de Vader,
да только тебя вдоль по всей Москве ищут. en alleen jou zoeken zij overal in heel Moskou.
Я не верю тебе, я проклинаю тебя! Ik geloof je niet, ik vervloek je!
Ты силой духов тьмы и чарами ужасными твоими Jij hebt met de macht van de geesten der duisternis en je vreselijke toverij,
меня приворожила, mij betoverd,
сердце мое и жизнь мне разбила! mijn hart en mijn leven verwoest!
Колдовкой обзову тебя, Ik zal je een heks noemen,
а стрельцы чернокнижницей добавят; en de strelitsen zullen eraan toevoegen: een tovenares;
на костре сгоришь ты всенародно. je zult op de brandstapel verbranden in het openbaar.
Зови стрельцов. Roep de strelitsen.
Позвать? Hen roepen?
Зови. Roep ze.
Что это? Wat is dat?
Труби еще! Blaas nog eens op de hoorn!
Господи, боже мой! Всё погибло! Heer, mijn God! Alles is verloren!
Марфа, спаси меня! Marfa, red mij!
Что ж не зовёшь стрельцов? Waarom roep je dan de strelitsen niet?
Спаси меня! Red mij!
Ну ладно, княже, я тебя укрою Goed dan, vorst, ik zal je verbergen
в месте надёжном. Идём со мной. op een veilige plek. Kom met mij mee.
Спокоен будь, смелей иди! Wees gerust, loop moediger door!