Modest Mussorgsky
Содома и Гоморра! Вот времечко!... Тяжкое!... Sodom en Gomorra! Wat een tijden!... Zware tijden!...
А всё ж прибыток справим... Да!... En toch maken we nog winst... Ja!...
Эй!... Эй, ты!... Строчило! Hé!... Hé, jij!... Pennenlikker!
Со мною бог милости тебе прислал. Door mij heeft God je een gunst gezonden.
Благодарим, добрый человек. А аз грешный, Wij danken u, goede man. Maar ik, zondaar,
недостойный раб божий не сподобился зрети... een onwaardige knecht Gods, mocht het niet aanschouwen...
Ладно! Не в том дело. Смекни-ко: Genoeg! Daar gaat het niet om. Begrijp goed:
заказец важный есть тебе... er is een belangrijke opdracht voor je...
Что ж! Что ж, настрочим... мигом настрочим. Nou! Nou, we krabbelen het neer... in een wip krabbelen we het neer.
По уряду, по укладу настрочим доносец лихо. Naar regel en gebruik krabbelen we een fraaie aanklacht neer.
Если ты можешь пытку стерпеть, если дыба и застенок Als je marteling kunt verdragen, als de pijnbank en de folterkelder
не страшат тебя, если ты можешь от семьи отречься, je niet afschrikken, als je je familie kunt verloochenen,
забыть всё, что дорого тебе... строчи! alles vergeten wat je lief is... schrijf dan!
Господи! Heer, ontferm u!
Но... ежели когда-нибудь, при встрече со мной, Maar... als je ooit, bij een ontmoeting met mij,
ты выдашь меня, - оборони тебя господь тогда, помни! mij verraadt, - moge de Heer je dan behoeden, onthoud dat!
Знаешь: проходи-ко ты мимо, добрый человек; Weet je wat: loop maar gewoon door, goede man;
больно много посулил ты, друг мой любезный. je hebt wel erg veel beloofd, mijn beste vriend.
Строчи, живо! Schrijf, en snel een beetje!
Вишь ты!... Да дуй тебя горой!... Kijk hem nou!... Loop naar de maan, jij!...
Отчаливай! Maak dat je wegkomt!
Строчи. Schrijf.
А! Ну, сказывай. У нас, брат, комар носа не подточит... Ah! Kom, dicteer maar. Bij ons, broeder, vindt geen mug een speld om tussen te steken...
Сказывай! Dicteer maar!
"Царям-государям и великим князьям, всеà Великия, "Aan de Tsaren-Heersers en Grootvorsten, van geheel Groot,
и Малыя, и Белыя России самодержцам..." en Klein, en Wit Rusland de alleenheersers..."
Настрочил? Heb je het opgeschreven?
Уж ты не сумлевайся... знай сказывай. Maak je maar geen zorgen... dicteer jij maar door.
"Извещают Московские стрелец люди на Хованских: "De Moskouse strelitsen dienen een aanklacht in tegen de Chovanski's:
боярина князь Ивана да на сына его Андрея: de bojaar vorst Ivan en zijn zoon Andrej:
замутить грозят на государстве". zij dreigen oproer te stoken in het rijk".
Не солоно хлебал! С жиру бесится! Hij heeft van een koude kermis thuisgekregen! Hij weet van gekkigheid niet meer wat hij doet!
Прочти-ко! Lees het voor!
"Царям-Государям и Великим Князьям всеа Великия, "Aan de Tsaren-Heersers en Grootvorsten van geheel Groot,
и Малыя, и Белыя России самодержцам, en Klein, en Wit Rusland de alleenheersers,
извещают Московские стрелец люди на Хованских: de Moskouse strelitsen dienen een aanklacht in tegen de Chovanski's:
боярина князь Ивана да на сына его Андрея; de bojaar vorst Ivan en zijn zoon Andrej;
замутить грозят на государстве". zij dreigen oproer te stoken in het rijk".
Жила кума, была кума, Er woonde een meutje, er was een meutje,
Кума, кума кýма увидала, Het meutje, het meutje kreeg het peetje in het oog,
Кума, кума кýма не признала. Het meutje, het meutje herkende het peetje niet.
Сидит кума, глядит кума, Het meutje zit, het meutje kijkt,
Куме, куме кум деньгу сулит, Aan het meutje, aan het meutje belooft het peetje een muntje,
Куме, куме кум рубль дарит. Aan het meutje, aan het meutje geeft het peetje een roebel.
Кума деньгу за пазуху... Het meutje stopt het muntje in haar boezem...
Верно. Дальше строчи! Goed zo. Schrijf verder!
"Звали нà помòчь свою братию, "Zij riepen hun broeders te hulp,
как бы царство им доступити. om zo het rijk in handen te krijgen.
А для того из невесть в город придти большим собранием, En daartoe, uit het niets de stad binnen te trekken met een grote menigte,
народ смущать, чтоб много больших бояр побил. het volk op te hitsen, om vele grote bojaren te doden.
А там мутить по всей Руси великой, по деревням, En dan onrust te stoken door heel groot Rusland, door de dorpen,
по сёлам, и посадам, door de gehuchten, en de voorsteden,
делом злым на воевод, на власти поднять с тягла door boze daden de belaste lieden op te zetten tegen de stadhouders, tegen het gezag,
честное крестьянство; de eerzame boerenstand;
а станет смута на Руси, в тот раз избрать властей надёжных, en wanneer er beroering ontstaat in Rusland, dan betrouwbaar gezag te kiezen,
чтоб старые книги любили; а на царстве Московском lieden die de oude boeken liefhebben; en op de Moskouse troon
сесть Хованскому Андрею..." Andrej Chovanski te zetten..."
Гой, лихо! Hé daar, wat een onheil!
Ай! Прямая погибель... Ach! Dit is regelrechte ondergang...
Не будет пощады! Князь всё узнает, князь не простит мне... Er zal geen genade zijn! De vorst komt alles te weten, de vorst zal het mij niet vergeven...
Господи! Heer, ontferm u!
Гой вы, люди! Hé daar, gij volk!
Пыткой жестокой, плетью в застенке замучат до смерти! Met wrede marteling, met de zweep in de folterkelder martelen ze me dood!
Гой вы, люди ратные, Hé daar, gij krijgslieden,
Вы, стрельцы удалые, Gij, dappere strelitsen,
Гой, гуляйте, Hé daar, vier feest,
Вы гуляйте весело! Vier feest, vrolijk!
Стрельцы!... Слышишь? Стрельцы!... De strelitsen!... Hoor je dat? De strelitsen!...
Ой, матушки, лихонько! Och, lieve hemel, wat een ramp!
Нету вам препонушки, Er is geen beletsel voor jullie,
А и нет запрету. en ook geen verbod.
Гой, гуляйте, гуляйте весело! Hé daar, vier feest, vier feest, vrolijk!
Душите, гой, и лих губите смуту вражью... Wurg het, hé, en verpletter fel het oproer van de vijand...
Уходят... Слышь ты, строчило?... Ze gaan weg... Luister je, pennenlikker?...
Да слушай же! Luister nou toch!
Молчи уж... молчи! Stil nou maar... stil!
Слава тебе, господи! Промчало проклятых. Geloofd zijt Gij, Heer! De vervloekten zijn voorbijgeraasd.
Уж как я не люблю их, и сказать не можно. Hoe ik ze verafschuw, valt nauwelijks te zeggen.
Не люди: звери, сущие звери! Что ни ступят - кровь, Geen mensen: beesten, ware beesten! Waar ze ook treden - bloed,
что ни хватят - голову напрочь; wat ze ook grijpen - het hoofd er glad af;
а в доме скорбь и стоны... И всё это, вишь, en in huis verdriet en gekreun... En dit alles, zie je,
для порядка надо... is nodig omwille van de orde...
Слышь ты!... Живо... в строку веди! Luister, jij!... Vlug... zet het in de tekst!
"А мы живём ныне в похоронках; "En wij leven nu in het verborgene;
а когда господь утишит и всё сохранится, en wanneer de Heer rust brengt en alles behouden blijft,
и тогда объявимся". dan zullen wij ons bekendmaken".
В похоронках... объявимся... In het verborgene... zullen wij ons bekendmaken...
Готово! Klaar!
"Вручить царевне." "Te overhandigen aan de tsarevna."
Вручить царевне. Te overhandigen aan de tsarevna.
Оборони тебя господь; смотри ж, помни. Moge de Heer je behoeden; pas op, onthoud het.
Да что ты стращаешь, ей-богу, досадно! Wat sta je toch te dreigen, lieve hemel, het is vervelend!
Невесть какая птица, туда ж кичиться хочет; Een hele Piet denkt hij wel te zijn, wil zich ook nog opblazen;
полна мошна, так и пугать любо. zijn beurs is vol, dus dreigen vindt hij leuk.
Ой ли! Ой, не хоти узнать, с кем имеешь дело; O ja! O, wens niet te weten met wie je te maken hebt;
ой, не нуди сказать, кто за человек я. Проклятый от века, o, dring niet aan dat ik zeg wat voor man ik ben. Vervloekt van oudsher,
дьявола ходатай, из нонешних будущий. Прощай. een handlanger van de duivel, voortgekomen uit de mensen van nu en nog komend. Vaarwel.
Скатертью дорога! Прощай. Вот чудак-то, право; Goede reis en kom niet terug! Vaarwel. Wat een rare snuiter, echt;
невдомёк ему подьячая слава; и силён, кажись, hij heeft geen benul van de roem van een klerk; en sterk, zo lijkt het,
и знатен, и богат, и нос свой вот ведь как воротит; en voornaam, en rijk, en kijk eens hoe hij zijn neus optrekt;
да все ж, как посмотришь, хоть силён и знатен, maar toch, als je het bekijkt, hoe sterk en voornaam ook,
а нашего ледащего телка глупее. А аз, червь презренный, is hij nog dommer dan ons schriele kalfje. En ik, verachtelijke worm,
похитрей маленько: ben net iets sluwer:
пòд руку покойничка Ананьева подкинул: ik heb het onder de hand van wijlen Ananjev geschoven:
"мертвые бо срама не имут". "want de doden kennen geen schaamte".
Хе-хе Hè-hè
А ну, кошель, ступай-ко на расправу. Welnu, mijn beurs, ga jij maar op weg om afgerekend te worden.