Christoph Willibald Gluck
Je cède à vos désirs : du sort qui nous opprime Ik geef toe aan uw wens: over het lot dat ons verplettert
Instruisons Electre, ma sœur! laten wij Electre, mijn zuster, inlichten!
Aux horreurs du trépas j'arrache une victime, Aan de gruwelen van de dood ontruk ik een offer,
Et je sers à la fois la nature et mon cœur. en zo dien ik tegelijk de natuur en mijn hart.
Hélas! je ne puis m'en défendre, Helaas! ik kan er niet tegen vechten,
Pour l'un de ces infortunés, voor een van deze ongelukkigen,
Par nos barbares lois à la mort condamnés, door onze wrede wetten ter dood veroordeeld,
Je sens la pitié la plus tendre. voel ik het tederste medelijden.
Mon cœur s'unit à lui par des rapports secrets... Mijn hart raakt met hem verbonden door geheime banden...
Oreste serait de son âge... Oreste zou zo oud zijn...
Ce captif malheureux m'en rappelle l'image, deze rampzalige gevangene roept zijn beeld bij mij op,
Et sa noble fierté m'en retrace les traits! en zijn edele trots tekent zijn trekken weer voor mij!
Mon âme se plaît à nourrir Mijn ziel schept er behagen in te voeden
L'espérance qui m'est ravie. de hoop die mij is ontnomen.
Inutiles et chers transports! Vergeefse en dierbare vervoeringen!
Chassons une vaine chimère! Laten wij een ijdele hersenschim verjagen!
Ah! ce n'est plus qu'aux sombres bords Ach! alleen nog aan de donkere oevers
Que je puis retrouver mon frère! kan ik mijn broer terugvinden!