Christoph Willibald Gluck
Son père! et le cruel Haar vader! En de wreedaard
Veut lui percer le sein! wil haar de borst doorsteken!
Un père infortuné, Een rampzalige vader,
Qui me chérit lui-même. die zelf veel van mij houdt.
Je ne vois plus en lui Ik zie in hem niets anders meer
Qu'un perfide assassin. dan een trouweloze moordenaar.
Ciel, détourne l'orage, Hemel, wend het onweer af,
Dissipe mon effroi. verdrijf mijn angst.
Ô ciel, exauce-moi! O hemel, verhoor mij!
Ciel, soutiens mon courage, Hemel, laat mijn moed niet bezwijken,
Je n'espère qu'en toi! op u alleen hoop ik!
Ciel, détourne l'orage, Hemel, wend het onweer af,
Dissipe mon effroi! verdrijf mijn angst!
Ciel, dévoue à ma rage Hemel, lever aan mijn woede
Un inhumain sans foi! een trouweloze onmens uit!
Ô ciel, exauce-moi, O hemel, verhoor mij,
Détourne l'orage, wend het onweer af,
Dissipe mon effroi, verdrijf mijn angst,
Soutiens mon courage, laat mijn moed niet bezwijken,
Je n'espère qu'en toi, op u alleen hoop ik,
Dévoue à ma rage lever aan mijn woede
Un inhumain sans foi. een trouweloze onmens uit.