Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Роберт, смотри, следы прелестной ножки... Robert, kijk, de voetstappen van een lieflijk voetje...
Верно феи какой-нибудь... Van een of andere fee, vast...
Они ведут к террасе... Ze leiden naar een terras...
В дверь постучи! Klop op de deur!
Она не заперта и отворилась тотчас, — Ze is niet op slot en ging meteen open,
Я едва коснулся до нее. Ik had haar amper aangeraakt.
Взгляни, что там? Kijk eens, wat is daar?
Мой Бог! Роберт, Роберт! Mijn God! Robert, Robert!
О, что я вижу! O, wat zie ik!
Волшебницу? Een tovenares?
Нет, ангела! Творец! Как хороша она! Nee, een engel! Schepper! Wat is zij mooi!
Дай посмотрю и я!.. Laat mij ook eens kijken!..
Молоденькая девочка! Een jong meisje!
Слепец! Как холодно сказал ты! Blinde dwaas! Wat zei je dat koud!
О, погляди! O, kijk toch!
Как? Этот образ девственно прекрасный Wat? Wekt dit beeld van maagdelijke schoonheid
Не будит разве трепета в груди? dan geen huivering in je borst?
Уйдем, Готфрид! Мне кажется опасно Laten we gaan, Gottfried! Het lijkt mij gevaarlijk
Здесь оставаться. hier te blijven.
Этот странный сон красавицы как будто неестествен! Deze vreemde slaap van de schone lijkt haast onnatuurlijk!
Но что с тобой? Ты бледен, Водемон! Maar wat is er met je? Je bent bleek, Vaudémont!
Создатель! Как покой ее прекрасен! Schepper! Wat is haar rust mooi!
Он околдован... Готфрид! Отвечай! Бежим! Hij is betoverd... Gottfried! Antwoord! Laten we vluchten!
Спеши стряхнуть очарованье, за мной! Snel, schud de betovering af, volg mij!
Молчи, Роберт! Zwijg, Robert!
Не нарушай сна тихого небесного созданья! Verstoor de stille slaap van dit hemelse wezen niet!
Я, как бы ни было, спасу тебя Ik zal je, wat er ook gebeurt, redden
И здесь не допущу остаться! en zal niet toestaan dat je hier blijft!
Не открывай очей!.. Я не снесу их блеска... Open je ogen niet!.. Ik kan hun glans niet verdragen...
Дай, о, дай налюбоваться тобой! Laat mij, o laat mij mij verzadigen aan jouw aanblik!
Мой Бог! Роберт, она проснулась, ты разбудил! Mijn God! Robert, ze is wakker, jij hebt haar gewekt!
Она идет сюда! Ze komt hierheen!
Я не позволю, чтоб она коснулась тебя... Ik zal niet toestaan dat zij je aanraakt...
Бежим скорей! Laten we snel vluchten!
Нет, нет, ни за что! Nee, nee, voor geen goud!
Кто здесь? Wie is daar?
Бургундский рыцарь я... Ik ben een Bourgondische ridder...
Не открывай ей кто мы... молчи! Verraad haar niet wie wij zijn... zwijg!
Зовусь я Водемон... Ik heet Vaudémont...
Молчи! Zwijg!
Мне незнакомы и странны ваши голоса... Кто вы? Jullie stemmen zijn mij vreemd en onbekend... Wie zijn jullie?
Мы заблудились, пройдя чрез горы и леса... Wij verdwaalden, door bergen en bossen heen...
Вы верно утомились? U bent vast vermoeid?
Я принесу сюда вина, Ik zal hier wat wijn brengen,
Оно вернет вам силы... het zal jullie krachten herstellen...
О, это рай! O, dit is het paradijs!
Нет, западня! Nee, het is een val!
Погибель нам грозит, друг милый! De ondergang dreigt ons, lieve vriend!
Я даром сдаться не хочу, Ik wil mij niet zomaar overgeven,
Мне жизнь милей могилы. het leven is mij liever dan het graf.
Останься здесь, я полечу, Blijf hier, ik vlieg weg,
Найти отряд сумею, ik zal onze troep weten te vinden,
И с ним приду тебя спасти en met hen kom ik je redden
С красавицей твоею. samen met jouw schone.
Не бойся, жди меня, прости!.. Vrees niet, wacht op mij, vaarwel!..
Вот, рыцари, вино... Hier, ridders, is de wijn...
его отец мой любит... mijn vader houdt ervan...
Неужели меня оно собой погубит? Zou dit mij werkelijk ten gronde richten?
Пускай! Из этих рук я смерть приму с отрадой! Het zij zo! Uit deze handen zou ik de dood met vreugde aanvaarden!
А где же друг твой? Ему была я рада... En waar is je vriend? Hij was mij welkom...
Мой друг ушел, но он вернется... Mijn vriend is weg, maar hij komt terug...
Ушел? Как жаль... Weg? Wat jammer...
Жаль! Отчего? Jammer! Waarom?
Я рада всем, кто здесь бывает Ik ben blij met ieder die hier komt
И редко остаюсь одна. en blijf zelden alleen.
Мои друзья во время сна оставили меня... Mijn vriendinnen lieten mij tijdens mijn slaap alleen...
И вот из них никто не знает, en zo weet niemand van hen
Что я проснулась. dat ik wakker ben.
Это я, я сон нарушил ваш... Простите! Ik was het, ik verstoorde jouw slaap... Vergeef mij!
Вы мне предстали как виденье Je verscheen mij als een verschijning
Небесной чистой красоты, van hemelse, reine schoonheid,
Как призрак сладостной мечты, als het droombeeld van een zoete droom,
Как облик чистый вдохновенья. als het reine beeld van bezieling.
Мой крик невольный восхищенья Mijn onwillekeurige kreet van verrukking
Вас разбудил и предо мной wekte je, en voor mij
вдруг ангел неба стал земной! werd een hemelengel plots aards!
Но вижу я, вы не виденье Maar ik zie, je bent geen verschijning
И вам дано судьбою жить. en het lot heeft je gegeven te leven.
Внушать любовь, страдать, любить! Liefde te wekken, te lijden, lief te hebben!
Ты говоришь так непонятно... Je spreekt zo onbegrijpelijk...
Не знаю, но слова твои Ik weet het niet, maar jouw woorden
Мне слушать странно и приятно, zijn vreemd en toch aangenaam om te horen,
От них кружится голова... ze doen mijn hoofd duizelen...
Странно! В груди рождается волненье Vreemd! In mijn borst ontwaakt een ontroering
И вместе страшное сомненье: en daarmee een vreselijke twijfel:
Должна ли слушать я тебя? behoor ik wel naar je te luisteren?
К чему? За что? За что хвалить меня? Waartoe? Waarom? Waarom mij prijzen?
Ты в первый раз передо мною. Je staat voor het eerst voor mij.
Желанье ваше мне закон, Jouw wens is mij wet,
Мой пыл теперь от вас я скрою, mijn gloed zal ik nu voor je verbergen,
Но чтобы это был не сон, maar opdat dit geen droom zou zijn,
Не призрак счастья, geen droombeeld van geluk,
В знак прощанья als teken van afscheid
Сорвите мне одну из роз pluk voor mij een van de rozen
На память нашего свиданья ter herinnering aan onze ontmoeting
И жаркого румянца щек! en aan de warme blos van je wangen!
Я красную просил сорвать... Ik vroeg je een rode te plukken...
Какую это? Я не знаю. Welke is dat? Ik weet het niet.
Одну из тех просил я дать... Ik vroeg je een van die te geven...
Какую? Я не понимаю. Welke? Ik begrijp het niet.
Верни мне ту, что я дала, Geef mij die terug die ik je gaf,
И я сорву тебе другую. en ik pluk een andere voor je.
О нет! Как вы, она светла, O nee! Net als jij is zij stralend,
Ее на память сохраню я Ik bewaar haar als aandenken
Эмблемой вашей чистоты als zinnebeeld van jouw reinheid.
Сорвите красный розан, Pluk een rode roos,
Оба гербом возьму себе на щит beide neem ik als wapen op mijn schild
И буду верен им до гроба. en blijf hun trouw tot in het graf.
Я подарить тебе готова другую розу. Ik ben bereid je een andere roos te geven.
Как? Вы снова сорвали белую? Wat? Je hebt opnieuw een witte geplukt?
Опять? Я красную просил сорвать! Alweer? Ik vroeg je een rode te plukken!
Что значит «красную»? Wat betekent "rood"?
Какая мысль!.. Wat een gedachte!..
Скажите мне: сорвал я сколько роз? Zeg mij: hoeveel rozen heb ik geplukt?
Ну, что же? Дай их сюда! Дай! Welnu? Geef ze hier! Geef!
Ты шутишь... это так несложно... Je houdt me voor de gek... het is zo eenvoudig...
Нет! Не прикасаясь к ним... Nee! Zonder ze aan te raken...
Не прикасаясь?!.. Разве можно? Zonder ze aan te raken?!.. Kan dat dan?
Творец! Творец! Она слепая! несчастная! Schepper! Schepper! Zij is blind! Ongelukkige!
Ну, что же? Где твои цветы? Welnu? Waar zijn je bloemen?
О, рыцарь, рыцарь, где же ты? O, ridder, ridder, waar ben je?
Твое молчанье мне непонятно, Jouw zwijgen is mij onbegrijpelijk,
Не знаю, чем мои слова Ik weet niet waarmee mijn woorden
Тебе могли быть неприятны... je onaangenaam konden zijn...
Скажи мне, в чем моя вина? Zeg mij, wat is mijn schuld?
Чужих я редко здесь встречаю Ik ontmoet hier zelden vreemden
И многого еще не знаю; en veel weet ik nog niet;
Ты научи — я молода, Leer het mij, ik ben jong,
Я буду слушаться тебя!.. Ik zal je gehoorzamen!..
Молчишь? Не хочешь быть со мной? Je zwijgt? Wil je niet bij mij zijn?
Пусть будет так!.. Laat het dan zo zijn!..
Твои желанья мне закон, Jouw wensen zijn mij wet,
Мою печаль от всех я скрою... mijn verdriet zal ik voor iedereen verbergen...
Но, чтобы это был не сон, maar opdat dit geen droom zou zijn,
Не призрак счастья, geen droombeeld van geluk,
В знак прощанья als teken van afscheid
Сорви и дай одну из роз pluk en geef mij een van de rozen
На память нашего свиданья!.. ter herinnering aan onze ontmoeting!..
Дитя, о нет, Kind, o nee,
не надо слез! geen tranen nodig!
Ты не ушел еще? Ben je nog niet weg?
Бедняжка!.. Скажите мне, Arme stakker!.. Zeg mij,
Ужели никогда, is het werkelijk nooit,
Хоть изредка, вам мысль не приходила, al was het maar zelden, bij je opgekomen,
Что грозная, жестокая судьба dat een dreigend, wreed lot
Вас дара драгоценного лишила? je van een kostbare gave heeft beroofd?
Ужели вы не знали, для чего Wist je werkelijk niet waarvoor
У вас блестят безжизненные очи? je levenloze ogen glanzen?
Зачем глаза даны мне? Waarom werden mij ogen gegeven?
Для того, чтоб плакать... Om te wenen...
Плакать в вечном мраке ночи!.. Te wenen in de eeuwige duisternis van de nacht!..
Ужели ты не знаешь, что от слез Weet je werkelijk niet dat door tranen
Печаль проходит легче и быстрее? verdriet lichter en sneller voorbijgaat?
Так все в природе после летних гроз Zo wordt alles in de natuur na zomeronweders
Становится душистей и бодрее. geuriger en levendiger.
О, значит нет в твоей груди желанья O, dus er is in jouw borst geen verlangen
Увидеть свет и славу мирозданья? om het licht en de glorie van de schepping te aanschouwen?
Что значит видеть? Wat betekent zien?
Познавать свет Божий. Gods licht te kennen.
Рыцарь, что такое свет? Ridder, wat is licht?
Чудный первенец творенья, De wonderbaarlijke eerstgeborene van de schepping,
Первый миру дар Творца, de eerste gave van de Schepper aan de wereld,
Славы Божьей проявленье, de openbaring van Gods glorie,
Лучший перл Его венца! de schoonste parel van Zijn kroon!
Солнце, небо, звезд сиянье De zon, de hemel, de glans van sterren
Наполняют мир земной, vervullen de aardse wereld,
Всю природу и созданья heel de natuur en alle schepselen,
Несказанной красотой! met onzegbare schoonheid!
Кто не знает блага света, Wie de zegen van het licht niet kent
Тот не может жизнь любить kan het leven niet liefhebben;
Божий мир во мрак одетый, Gods wereld, in duister gehuld,
Должен сердцу чуждым быть! moet het hart vreemd blijven!
Им познал я, недостойный, Daardoor leerde ik, onwaardige, kennen
Вас, о, дева красоты, jou, o maagd van schoonheid,
Стан ваш девственный и стройный, jouw maagdelijke, slanke gestalte,
Образ милый и черты, jouw lieflijke gelaat en trekken,
Да, он первенец творенья, Ja, het is de eerstgeborene van de schepping,
Лучший миру дар Творца. de schoonste gave van de Schepper aan de wereld.
Ты говоришь так странно! Je spreekt zo vreemd!
Я не знаю, что со мной. Ik weet niet wat er met mij gebeurt.
Никогда такого счастья Nooit zo'n geluk
Не испытала я... heb ik gevoeld...
Но ты ошибся, нет, нет, нет! Maar je vergist je, nee, nee, nee!
Чтобы Бога славить вечно, Om God eeuwig te loven,
Рыцарь, мне не нужен свет: ridder, heb ik geen licht nodig:
Благость Божья бесконечна, Gods goedheid is oneindig,
Ей нигде пределов нет! nergens kent zij grenzen!
В жарком дне, в благоуханьях, In de warme dag, in de geuren,
В звуках и во мне самой, in de klanken, en in mijzelf,
Отражен во всех созданьях weerspiegeld in alle schepselen
Бог незримый и благой! is God, onzichtbaar en goed!
Можно ль видеть щебетанье Kan men het getjilp zien
Птички в розовом кусте, van een vogeltje in de rozenstruik,
Или сладкое журчанье of het zoete murmelen
Быстрой речки на песке? van een snel beekje over het zand?
Можно ль видеть в небе Kan men aan de hemel zien
грома рокот дальний, het verre gerommel van de donder,
или трели соловья, of de slagen van de nachtegaal,
колокольный звук хрустальный, de kristallen klank van klokken,
голос твой, твои слова? jouw stem, jouw woorden?
Но, чтоб знать красу вселенной, Maar om de schoonheid van het heelal te kennen,
Рыцарь, мне не нужен свет. ridder, heb ik geen licht nodig.
Но чтобы стать как ты, Maar om te worden zoals jij,
хотела б я узнать свет солнца. zou ik het licht van de zon willen kennen.
Я б хотела видеть солнце, Ik zou de zon willen zien,
видеть яркий свет дневной; het heldere daglicht te zien;
чудный дар природы вечный, de wonderbaarlijke, eeuwige gave van de natuur,
дар бесценный и святой, een onschatbare en heilige gave,
дар бесценный, дар святой! een onschatbare gave, een heilige gave!
Да! Правда! Правда! Ja! Waar! Waar!
Благость Божья бесконечна, Gods goedheid is oneindig,
если мир и в мрак одет! ook al is de wereld in duister gehuld!
То правда! То правда! Dat is waar! Dat is waar!
О, ты права, в твоей груди O, je hebt gelijk, in jouw borst
сияет правды светоч, schijnt de fakkel van de waarheid,
и перед ним наш свет земной en voor haar is ons aardse licht
и преходящ и жалок. zowel vergankelijk als armzalig.
Да, тебе не нужен свет, Ja, jij hebt geen licht nodig,
чтоб познать красу вселенной! om de schoonheid van het heelal te kennen!
Жизнь природы неизменна, Het leven van de natuur is onveranderlijk,
если мир и в мрак одет, ook al is de wereld in duister gehuld,
если мир и в мрак одет! ook al is de wereld in duister gehuld!