Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Иоланта, где ты? Iolanta, waar ben je?
Они удивлены, что я проснулась... Ze zijn verbaasd dat ik ontwaakt ben...
Где дочь моя? Waar is mijn dochter?
То голос моего отца! Он здесь! Dat is de stem van mijn vader! Hij is hier!
Где ты? Waar ben je?
Его узнаешь ты! Je zult hem herkennen!
Творец! с нею рыцарь незнакомый! Hemel! Er is een onbekende ridder bij haar!
Где дочь моя? Waar is mijn dochter?
О, батюшка! O, vader!
Дочь милая! Ты не одна... Lieve dochter! Je bent niet alleen...
Что это? Wat is dit?
Как ты вошел сюда и кто ты дерзкий?! Hoe ben je hier binnengekomen, en wie ben je, brutaling?!
Бургундский рыцарь. Я случайно зашел, Een Bourgondische ridder. Ik kwam toevallig binnen,
Блуждая по горам Вогезским. dwalend door het Vogezengebergte.
Ты с нею ни о чем не говорил? Heb je met haar over niets gesproken?
О да, отец, он многое открыл мне, O ja, vader, hij onthulde mij veel,
Чего не знала прежде никогда я. dingen die ik daarvoor nooit had geweten.
Его слова звучали так отрадно, Zijn woorden klonken zo troostend,
Когда он объяснял, что значит свет toen hij uitlegde wat licht betekent
И так жалел меня, что зренья лишена я. en mij zo beklaagde omdat ik van het zicht beroofd ben.
Творец! Hemel!
Несчастный, что ты сделал! Ongelukkige, wat heb je gedaan!
Боже, за что послал Ты это наказанье! God, waarom hebt U deze straf gezonden!
Не наказанье, а спасенье дочери твоей. Geen straf, maar de redding van uw dochter.
Ты, ослепленный мыслью ложной, U, verblind door een valse gedachte,
хотел ее несчастье скрыть, wilde haar ongeluk verbergen,
но видишь: было невозможно maar u ziet: het was onmogelijk
понятье света утаить. het begrip van het licht verborgen te houden.
То было заблужденье, Dat was een waanidee,
верь мне, правду скрыть нельзя на веки. geloof mij, de waarheid kan niet eeuwig verborgen blijven.
Сознанье в ней теперь проснулось, открылась истина уму! Het bewustzijn is nu in haar ontwaakt, de waarheid heeft zich aan haar geest geopenbaard!
Питай надежду, что в ней желанье пробудит свет! Koester de hoop dat verlangen het licht in haar zal wekken!
Теперь возможно, что желанье даст ей свет! Nu is het mogelijk dat verlangen haar het licht zal geven!
Он говорил мне о сиянье, Hij sprak mij over de glans,
о блеске солнечного дня, в нем было столько состраданья! over de schittering van een zonnige dag, er was zoveel medeleven in hem!
Он открыл мне правду! Hij onthulde mij de waarheid!
С ним было сердцу так отрадно! Bij hem voelde mijn hart zich zo getroost!
В его речах звучала ласка, In zijn woorden klonk tederheid,
нежность, состраданье zachtheid, medeleven,
и с наслажденьем я ему внимала! en met genot luisterde ik naar hem!
Он просветить хотел меня! Hij wilde mij verlichten!
Дерзостный безумец! Brutale dwaas!
Как смел нарушить ты запрет? Hoe durfde je het verbod te schenden?
Погибнешь ты! Je zult omkomen!
Ты головой своей искупишь дерзость. Je zult je brutaliteit met je hoofd bekopen.
Сколько горя, сколько бедствий ты принес! Hoeveel verdriet, hoeveel rampen heb je gebracht!
О, Боже, о, Боже, пощади! O God, o God, heb genade!
Спаси ее от бедствий, о, Боже мой! Red haar van rampen, o mijn God!
Что сделал я моим признаньем, Wat heb ik gedaan met mijn bekentenis,
к чему привел мой пыл речей! waartoe heeft de gloed van mijn woorden geleid!
Вместо счастья, горе, испытанье In plaats van geluk, verdriet en beproeving
принес красавице моей! heb ik mijn schone gebracht!
Что сделал я, о, Боже, Боже мой, пощади! Wat heb ik gedaan, o God, mijn God, heb genade!
Ее от бедствий сохрани, Behoed haar voor rampen,
Боже мой! Mijn God!
Ты принес нежданно горе нам! Je hebt ons onverwacht verdriet gebracht!
Боже мой! Боже мой! Mijn God! Mijn God!
Ты пощади от бедствий нас! Heb genade en spaar ons van rampen!
Боже наш, сохрани от бедствий нас! Onze God, behoed ons voor rampen!
Пощади и спаси! Heb genade en red ons!
Голубка Иоланта, дочь моя, Mijn lieveling Iolanta, mijn dochter,
Послушай, я привел врача с собой. Luister, ik heb een arts meegebracht.
Он может возвратить тебя ко свету; Hij kan je tot het licht terugbrengen;
Скажи мне: хочешь ли ты видеть? Zeg mij: wil je zien?
Могу ль я пламенно желать Kan ik vurig verlangen
Того, что смутно только понимаю? naar wat ik slechts vaag begrijp?
Но если хочет мой отец, Maar als mijn vader het wil,
Его послушаюсь покорно... zal ik hem gehoorzaam volgen...
Я теряю надежду исцеленья; Ik verlies de hoop op genezing;
Вот плоды твоей системы: Ziehier de vruchten van uw aanpak:
В ней желанья нет дар зренья получить In haar is geen verlangen om de gave van het zien te ontvangen
И видеть свет. en het licht te zien.
Постой! Теперь я вижу: прав был ты! Wacht! Nu zie ik het: je had gelijk!
Но есть еще надежда на спасенье, Maar er is nog hoop op redding,
Господь внушил мне мысль. De Heer heeft mij een gedachte ingegeven.
Начни леченье, великий врач! Begin de behandeling, grote arts!
Господь тебе поможет! De Heer zal u helpen!
А ты, виновник горя, отвечай! En jij, de oorzaak van dit verdriet, antwoord!
Входя сюда, прочел ты эту надпись? Toen je hier binnenkwam, las je dit opschrift?
Прочел. Ik las het.
И, несмотря на то, решился проникнуть в сад? En desondanks besloot je de tuin binnen te dringen?
Как видишь, да, решился... Zoals je ziet, ja, ik besloot het...
Ты помнишь: надпись осуждает к смерти, Je herinnert je: het opschrift veroordeelt ter dood
Проникнувших сюда без позволенья? wie hier zonder toestemming binnendringt?
Я помню... да!.. Ik herinner het me... ja!..
Итак: когда леченье над нею не поможет... Dus: wanneer de behandeling haar niet helpt...
Ты умрешь! Je zult sterven!
О Боже мой! несчастный, бедный рыцарь! O mijn God! de ongelukkige, arme ridder!
Что затевает он? Wat voert hij in zijn schild?
Отец, постой, я так ли поняла? Vader, wacht, heb ik het goed begrepen?
Ужели он погибнуть должен? Moet hij werkelijk omkomen?
Да, он должен быть казнен. Ja, hij moet terechtgesteld worden.
Не может быт, нет, я не верю! Dat kan niet, nee, ik geloof het niet!
Отец, ты милосерд, Vader, u bent barmhartig,
Ведь ты не можешь быть так бесчеловечен! U kunt toch niet zo onmenselijk zijn!
Он умрет, когда тебе леченье не поможет. Hij zal sterven als de behandeling je niet helpt.
Бедняжка Иоланта, как страдает! Arme Iolanta, wat lijdt ze!
О, сжалься, государь! O, heb medelijden, heer!
Сжалься над ней, сжалься! Heb medelijden met haar, heb medelijden!
О, бедный ангел мой, O, mijn arme engel,
как она страдает! wat lijdt ze!
О, государь, сжалься над дочерью твоей, сжалься! O, heer, heb medelijden met uw dochter, heb medelijden!
Бедняжка, светлый ангел наш! Arm kind, onze stralende engel!
О, сжалься, государь над нею! Сжалься! O, heb medelijden met haar, heer! Heb medelijden!
Бедняжка! О, государь, сжалься ты над ней! Arm kind! O, heer, heb medelijden met haar!
Сжалься, государь, над ней! Heb medelijden, heer, met haar!
Тебя я понял и теперь спасение возможно... Ik heb u begrepen, en nu is redding mogelijk...
Нет, он умрет, мольбы напрасны! Nee, hij zal sterven, jullie smeekbeden zijn vergeefs!
Врач! Где ты? Скажи скорей, что претерпеть должна я? Arts! Waar bent u? Zeg mij snel, wat moet ik doorstaan?
Перенести страданья? Het lijden te verdragen?
О, нет, должна ты только пламенно желать O nee, je moet alleen vurig verlangen
Увидеть свет. om het licht te zien.
Нет, назови мученья, страданья, боль: Nee, noem de kwellingen, het lijden, de pijn:
О, чтоб его спасти, безропотно могу я все снести. O, om hem te redden kan ik alles zonder klagen verdragen.
Он дорог мне, он первый мне открыл что значит свет Hij is mij dierbaar, hij onthulde mij als eerste wat licht betekent
И сердце мне согрел. en mijn hart verwarmde.
Теперь я верю, знаю, что свет есть Nu geloof ik, ik weet, dat het licht is
Чудный первенец творенья, de wonderbaarlijke eerstgeborene van de schepping,
Первый миру дар Творца, het eerste geschenk van de Schepper aan de wereld,
Славы Божьей проявленье, de openbaring van Gods heerlijkheid,
Лучший перл Его венца! de mooiste parel van Zijn kroon!
Ангел светлый! О, святая, Stralende engel! O, heilige,
Пред тобой склоняюсь я! Ik buig voor u!
Будешь видеть, иль слепая — Of je zult zien, of blind zult zijn,
Ты теперь на век моя! je bent nu voor altijd de mijne!
Я клянусь как рыцарь, честью Ik zweer als ridder, op mijn eer,
Лишь тебе принадлежать... alleen aan jou toe te behoren...
Казнь ли должен перенесть я, Of ik nu de terechtstelling moet doorstaan,
За тебя ли смерть принять! of de dood voor jou moet aanvaarden!
Нет, рыцарь нет! Nee, ridder, nee!
Жизнь так прекрасна, Het leven is zo mooi,
Надо жить, живи!.. Men moet leven, leef dus!..
Я буду видеть... да! Ik zal zien... ja!
Дай руку мне... теперь позволь мне до лица коснуться... Geef mij je hand... laat mij nu je gezicht aanraken...
Вот так! Врач, начинай леченье, Zo ja! Arts, begin de behandeling,
Теперь я все снесу. Отец, прижми меня к груди!.. Nu zal ik alles verdragen. Vader, druk mij aan uw borst!..
Надейся! Я буду видеть, и он будет жить! Heb hoop! Ik zal zien, en hij zal leven!
Господь с тобою, ангел чистый! De Heer zij met je, reine engel!
Теперь я верю сам в твое спасенье, Nu geloof ik zelf in jouw redding,
Голубка, ангел мой! Mijn lieveling, mijn engel!
Как Агнец Божий она идет на муки. Als het Lam Gods gaat zij haar kwellingen tegemoet.
Боже мой! Mijn God!