Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Мой птенчик, Иоланта, ты устала? Mijn vogeltje, Iolanta, ben je moe?
Да! Ja!
Кормилица, скажи мне... Voedster, zeg me...
Что, голубка? Wat is er, duifje?
Чего-то мне недостает... чего? Er ontbreekt me iets... maar wat?
Хотела бы я знать. Ik zou het willen weten.
Отец, ты, Марта, Vader, jij, Marta,
Вы, милые подруги, все живете для меня. jullie, lieve gezellinnen, leven allen voor mij.
Лаской, счастьем красите мне жизнь, Met tederheid en geluk maken jullie mijn leven mooi,
А я ничем не в силах отплатить за всю любовь! maar ik kan al die liefde op geen enkele manier vergelden!
Служить тебе наш долг: Jou dienen is onze plicht:
Ты — госпожа, мы — слуги! Jij bent de meesteres, wij zijn de dienaressen!
Нет, нет, неправда, вы мне друзья. Nee, nee, dat is niet waar, jullie zijn mijn vriendinnen.
О, Марта, я хочу чего-то, а чего? O, Marta, ik verlang naar iets, maar waarnaar?
Сама не знаю. Ik weet het zelf niet.
Голубка, Иоланта, перестань. Duifje, Iolanta, houd toch op.
Постой, постой! Wacht, wacht!
Приди ко мне, приди поближе!.. Kom bij me, kom dichterbij!..
Ты плачешь? Отчего? Je huilt? Waarom?
Могу ли я спокойной быть, когда ты плачешь? Hoe kan ik rustig zijn wanneer jij huilt?
Марта, я плачу, но слез моих ничем не выдала, как ты. Marta, ik huil, maar ik verried mijn tranen op geen enkele manier, zoals jij.
Мой голос тверд и ровен был, глаз моих не касалась ты, Mijn stem was vast en gelijkmatig, mijn ogen raakte je niet aan,
Почему же ты знаешь про эти слезы? Hoe weet jij dan van deze tranen?
Нет, тут что-то есть, чего нельзя сказать мне! Nee, er is hier iets wat men mij niet mag zeggen!
Полно, полно! Kom, kom, genoeg!
Вас музыка расстроила. De muziek heeft je van streek gemaakt.
О, да, конечно музыка. O ja, natuurlijk, de muziek.
Довольно, будет! Genoeg, het is zo wel goed!
Сыграли бы веселое, а то... Speel anders iets vrolijks...
Не надо... Niet nodig...
Спасибо вам, друзья мои. Dank jullie, mijn vriendinnen.
Вы хорошо играли, но... Спасибо вам, теперь довольно; Jullie speelden mooi, maar... dank jullie, voor nu is het genoeg;
В час, когда не будет греть так солнце, Op het uur dat de zon niet meer zo warm schijnt,
вы придете повеселить меня. zullen jullie me komen opvrolijken.
Что хочешь делать? Wat wil je doen?
Желаешь прясть иль петь? Wil je spinnen of zingen?
Иль сказки слушать? Of naar sprookjes luisteren?
Нет, ничего не надо... Nee, ik heb niets nodig...
В самом деле, устала я. Werkelijk, ik ben moe geworden.
Нарвите мне цветов, я буду их перебирать, Pluk wat bloemen voor me, ik zal ze laten gaan door mijn handen,
И запах прохладных, нежных лепестков, en de geur van de koele, tere bloemblaadjes,
Быть может, даст покой... zal me misschien rust geven...
Всю эту ночь без сна я провела. Deze hele nacht heb ik zonder slaap doorgebracht.
Неужели глаза даны за тем, чтоб только плакать? Kan het zijn dat ogen alleen gegeven zijn om te huilen?
Скажи мне, Марта! Zeg het me, Marta!