Giuseppe Verdi
La vendicasti? Heb je haar gewroken?
Le fiamme!... oh ciel!... tu forse?... De vlammen!... o hemel!... heb je soms?...
Ei distruggeasi in pianto... Hij loste op in tranen...
io mi sentiva il core dilaniato, infranto! ik voelde mijn hart verscheurd, gebroken!
Quand'ecco agli egri spirti, come in un sogno, apparve Toen ziedaar, aan mijn zieke geest, als in een droom, verscheen
la vision ferale di spaventose larve! het dodelijke visioen van afschuwelijke schimmen!
Gli sgherri!... ed il supplizio!... la madre smorta in volto, De beulen!... en de foltering!... mijn moeder bleek van gelaat,
scalza... discinta!... il grido, il noto grido ascolto... blootsvoets... ontkleed!... de kreet, de bekende kreet hoor ik...
«Mi vendica!» La mano convulsa tendo... stringo 'Wreek mij!' Ik strek mijn krampachtige hand uit... ik grijp
la vittima... nel foco la traggo, la sospingo... het offer... in het vuur sleur ik het, ik duw het...
Cessa il fatal delirio... l'orrida scena fugge... De noodlottige waanzin houdt op... het gruwelijke tafereel vlucht...
la fiamma sol divampa, e la sua preda strugge!... de vlam alleen laait op, en verteert haar prooi!...
Pur volgo intorno il guardo e innanzi a me vegg'io... Toch wend ik mijn blik rond en voor mij zie ik...
dell'empio Conte il figlio! de zoon van de snode graaf!
Ah! come? Ach! hoe dan?
Il figlio mio, Mijn eigen zoon,
mio figlio avea bruciato! mijn zoon had ik verbrand!
Che dici! quale orror! Wat zeg je! wat een gruwel!
Sul capo mio le chiome sento rizzarsi ancor! Op mijn hoofd voel ik mijn haren nog overeind rijzen!