Giuseppe Verdi
Del pari mesta Even zo droef
che la storia funesta als het grimmige verhaal
da cui tragge argomento! waaraan het zijn stof ontleent!
Mi vendica... mi vendica! Wreek mij... wreek mij!
(L'arcana (Dat geheime
parola ognor!) woord altijd weer!)
Compagni, avanza il giorno: Kameraden, de dag breekt aan:
a procacciarci un pan, su, su, scendiamo om ons wat brood te verdienen, kom, kom, laten we afdalen
per le propinque ville. naar de nabije dorpen.
Andiamo. Laten we gaan.
Chi del gitano i giorni abbella? Wie verblijdt de dagen van de zigeuner?
La zingarella! Het zigeunermeisje!
Soli or siamo; deh, narra We zijn nu alleen; toe, vertel
questa storia funesta. dat rampzalige verhaal.
E tu la ignori, En jij kent het niet,
tu pur! Ma, giovinetto, i passi tuoi jij ook! Maar, jongeling, jouw schreden
d'ambizion lo sprone de prikkel van eerzucht
lungi traea!... Dell'ava il fine acerbo dreef ver weg!... Het bittere einde van je grootmoeder
è quell'istoria: la incolpò superbo is dat verhaal: een hoogmoedige graaf
Conte di malefizio, onde asseria beschuldigde haar van hekserij, beweerde
côlto un bambin suo figlio... Essa bruciata dat zij een van zijn kinderen had betoverd... Zij werd verbrand
venne ov'arde quel foco! waar dat vuur brandt!
Ahi! Sciagurata! Ach! Rampzalige!