Giuseppe Verdi
Arrigo! Arrigo!
Non altro? Niets meer?
Il mio rancore Mijn wrok
Ti è noto! al mio nemico is jou bekend! Aan mijn vijand
Ciò basti! laat dat volstaan!
E il genitore? En je vader?
Io genitor non ho! Ik heb geen vader!
So che ramingo ed esule Ik weet dat hij, zwervend en verbannen,
Traeva i giorni suoi zijn dagen doorbracht
Lungi dal tetto patrio, ver van het vaderlijk dak,
Lontan dai cari suoi... ver van zijn dierbaren...
Or di tua madre narrami! Vertel me nu over je moeder!
Ah! non è più colei! Ach! zij is er niet meer!
Già dieci lune scorsero, Al tien manen zijn voorbijgegaan
Che lasso! io la perdei; sinds, helaas! ik haar verloor;
Or la ritroverò! nu zal ik haar terugvinden!
Io so che pria di perderla Ik weet dat, voordat je haar verloor,
Del Duca Federigo het hof van hertog Federigo
T'accolse già la reggia... je al ontving...
Sì, m'albergò la stanza Ja, de woning van die held
Di quell'eroe!... van die held!...
Fellone! Verrader!
Su me vegliò magnanimo Hij waakte grootmoedig over mij,
Tra le guerriere squadre; temidden van de strijdende gelederen;
I passi miei sorreggere om mijn stappen te ondersteunen
Ei pur degnò qual padre; verwaardigde hij zich, als een vader;
Gli alti d'onore esempi De verheven voorbeelden van eer
Fu gloria mia seguir; volgen was mijn roem;
Io per lui vissi e intrepido Voor hem leefde ik, en onverschrokken
Per lui vogl'io morir. wil ik voor hem sterven.
Di giovane audace Van een stoutmoedige jongeling
Pùnisci l'ardir; straf de vermetelheid;
Mi sento capace Ik voel me in staat
D'odiarti e morir! jou te haten, en te sterven!
Non curo ritorte, Ik geef niet om ketenen,
Disprezzo il dolor; ik veracht de pijn;
Incontro alla morte de dood tegemoet
Va lieto il mio cor! gaat mijn hart blij!
(Ammiro e mi piace (Ik bewonder, en het bevalt me,
In lui quell'ardir: die vermetelheid in hem:
Lo credo capace Ik geloof hem in staat
D'odiarmi e morir! mij te haten, en te sterven!
Non cura ritorte, Hij geeft niet om ketenen,
Disprezza il dolor; veracht de pijn;
In faccia alla morte in het aangezicht van de dood
Non trema il suo cor!) beeft zijn hart niet!)
Dovrei punirti, incauto, Ik zou je moeten straffen, roekeloze,
Ma scuso un folle ardire! maar ik vergeef een dwaze vermetelheid!
Pietade in te? Medelijden, in jou?
Sì! tacciono Ja! toorn verstomt
In alma grande l'ire: in een grote ziel:
E per salvarti io voglio en om jou te redden wil ik
Offrire al tuo valor jouw moed
Eccelsa meta, o giovane, een verheven doel te bieden, o jongeling,
Degna d'un nobil cor. waardig aan een edel hart.
Al sol pensier di gloria Bij de enkele gedachte aan roem
Fremere in sen tu dêi! moet je vanbinnen trillen!
La gloria! - e dove mercasi? Roem! - en waar wordt die gekocht?
Sotto i vessilli miei! Onder mijn vaandels!
Vien tra mie schiere intrepide, Kom onder mijn onverschrokken gelederen,
T'affida al mio perdon; vertrouw op mijn vergiffenis;
Vieni, per me sei libero! kom, door mij ben je vrij!
No, no! sì vil non son! Nee, nee! zo laag ben ik niet!
No, no: d'un audace Nee, nee: van een stoutmoedige man
Punisci l'ardir: straf de vermetelheid:
Mi sento capace Ik voel me in staat
D'odiarti e morir! jou te haten, en te sterven!
Disprezzo ritorte, Ik veracht ketenen,
Non curo il dolor: ik geef niet om de pijn:
Incontro alla morte de dood tegemoet
Va lieto il mio cor! gaat mijn hart blij!
(Ammiro e mi piace (Ik bewonder, en het bevalt me,
In lui quell'ardir: die vermetelheid in hem:
Sarebbe capace Hij zou in staat zijn
D'odiarmi e morir! mij te haten, en te sterven!
Non cura ritorte, Hij geeft niet om ketenen,
Disprezza il dolor: veracht de pijn:
In faccia alla morte in het aangezicht van de dood
Sta saldo il suo cor!) staat zijn hart standvastig!)
Adunque vanne! e immemore Ga dan! en vergetend,
La mia clemenza obblia! vergeet mijn mildheid!
Ma, giovinetto, ascoltami: Maar, jongeman, luister naar mij:
Odi un consiglio in pria! hoor eerst één raad!
Là vedi quell'ostello! Daar, zie dat huis!
Ebben? Nou en?
La soglia mai Zijn drempel, nooit
Non dei varcar di quello. mag je oversteken.
E perché? En waarom?
Lo saprai! Dat zul je weten!
Paventa che il tuo core Vrees dat je hart
Arda d'infausto amore! brandt van noodlottige liefde!
O ciel! O hemel!
A me lo credi, Geloof mij,
L'amor ti perderà! liefde zal je te gronde richten!
Chi disse a te?... Wie heeft je dat verteld?...
Tu il vedi! Jij toont het!
Leggo nel tuo pensiero, Ik lees je gedachte,
Per me non v'ha mistero, voor mij is er geen mysterie,
Tutto a me noto è già: alles is mij al bekend:
Ah fuggi! io tel ripeto! Ach vlucht! ik herhaal het je!
E con qual dritto? En met welk recht?
Incauto! Roekeloze!
Il dissi, io voglio! va! Ik heb het gezegd, ik wil het! Ga!
Non curo il tuo divieto, Ik geef niet om jouw verbod,
Legge il mio cor non ha. mijn hart kent geen wet.
Temerario! quale ardire! Roekeloze! wat een vermetelheid!
Meno altier t'arrendi a me! minder trots, geef je over aan mij!
Non destarmi in sen quell'ire Wek die woede niet in mijn borst
Che cadran su voi, su te! die op jullie zal neerkomen, op jou!
Sono libero, e l'ardire Ik ben vrij, en de vermetelheid
Di grand'alma è innato in me! van een grote ziel is aangeboren in mij!
L'ira tua mi può colpire, Jouw woede mag mij treffen,
Ma non tremo innanzi a te! maar ik beef niet voor jou!
Freno al tuo folle ardire! Bedwing je dwaze vermetelheid!
E quella soglia non varcar giammai! en overschrijd die drempel nooit!
Io tel comando! Ik beveel het je!
Tu? Jij?
SI! l'odio mio Ja! mijn haat
Fu ognor mortale... is altijd dodelijk geweest...
E pure io lo disprezzo! En toch veracht ik het!
E morte avrai! En de dood zul je hebben!
Per lei Voor haar
disfido io morte! trotseer ik de dood!