Giuseppe Verdi
O splendide feste! O schitterende feesten!
O notti feconde O vruchtbare nachten
Di danze gioconde, van vrolijke dansen,
Di rare beltà! van zeldzame schoonheid!
Son raggio celeste Een hemelse straal zijn
Quei vivi splendori die levendige pracht
Che infondon nei cori die in de harten
Amor, voluttà! liefde, wellust!
"Su te veglia l'amistade!" 'Vriendschap waakt over jou!'
(Cielo! il còr non m'ingannò?) (Hemel! bedroog mijn hart mij niet?)
"Su te veglia l'amistade!". 'Vriendschap waakt over jou!'
Ah! qual voce al sen vibrò! Ach! welke stem klonk in mijn borst!
Tu qui, donna! oh! qual sorpresa! Jij hier, vrouwe! o! wat een verrassing!
Per voi gelo.di Spavento! voor jou verstijf ik van angst!
Qui perché vi siete resa? Waarom ben je hierheen gekomen?
Per salvarti! Om je te redden!
Ed ogni oppresso en elke onderdrukte
Vendicar. te wreken.
Parla sommesso! Spreek zacht!
Per me nulla ormai pavento, Voor mezelf vrees ik nu niets,
Sono libero... ma voi... ik ben vrij... maar jullie...
L'ira sua temer dovete jullie moeten zijn woede vrezen
E fuggir gli sdegni suoi. en zijn toorn ontvluchten.
Sii tranquillo... il traditor... Wees kalm... de verrader...
Zitto! ci odono! (oh terror!) Stil! zij horen ons! (o afgrijzen!)
O splendide feste! O schitterende feesten!
O notti feconde O vruchtbare nachten
Di danze gioconde, van vrolijke dansen,
Di rare beltà! van zeldzame schoonheid!
Son raggio celeste Een hemelse straal zijn
Quei vivi splendori die levendige pracht
Che infondon nei cori die in de harten
Amor; voluttà! liefde, wellust!
In fra gli allegri vortici Te midden van de vrolijke wervelingen
Delle intrecciate danze... van de verweven dansen...
Sotto le larve ascondono Onder hun maskers verbergen
I fidi le sembianze... de trouwen hun gezicht...
A tal di nastri serici Aan zo'n knoop van zijden linten
Nodo, ciascun fia noto! zal ieder herkend worden!
Quei forti bracci intrepidi Die sterke, onverschrokken armen
Non colpiranno a vuoto! zullen niet tevergeefs toeslaan!
E in brevi istanti vindici En binnen enkele wrekende ogenblikken
Qui brilleranno i ferri... zullen hier de dolken flitsen...
Tra' suoi feroci sgherri Te midden van zijn woeste trawanten
Monforte perirà! zal Monforte omkomen!
Gran Dio! (Chi'il salverà?) Grote God! (wie zal hem redden?)
Impallidisci? Word je bleek?
Intenderti Jou begrijpen
Alcun potrebbe. zou iemand kunnen.
E chi? En wie?
Ei stesso! Hijzelf!
(O giorno infausto!) (O noodlottige dag!)
Tra pochi istanti qui! hier, binnen enkele ogenblikken!
O splendide feste! O schitterende feesten!
O notti feconde O vruchtbare nachten
Di danze gioconde, van vrolijke dansen,
Dì rare beltà! van zeldzame schoonheid!
Son raggio celeste Een hemelse straal zijn
Quei vivi splendori, die levendige pracht,
Che infondon nei cori die in de harten
Amor, voluttà! liefde, wellust!
di tal piacer per te novelli, pago tevreden dat zulke nieuwe genoegens voor jou
Sei tu? zijn?
Per te fatale aura qui spira, Een noodlottige lucht waait hier voor jou,
Va! ga!
Che temer degg'io Wat moet ik vrezen
Nelle mie stanze? in mijn eigen kamers?
Io dir nol posso!... Ik kan het niet zeggen!...
eppure!... en toch!...
Ancor ti prego! vanne! Nog steeds smeek ik je! ga!
Pavento pe' tuoi giorni! Ik vrees voor je leven!
E a mia salvezza or vegli e per me tremi? En nu waak je over mijn veiligheid en beef je voor mij?
Ah s'apre alfin quell'anima Ach eindelijk opent die ziel zich
Al mio paterno affetto! voor mijn vaderlijke liefde!
Gli errori tuoi dimentico, Ik vergeet je fouten,
Vien che ti stringa al petto! kom, laat me je aan mijn borst drukken!
T'arretra! Blijf terug!
Io resto allor! Dan blijf ik hier!
Incauto! e tu cadrai Roekeloze! en je zult vallen
Segno a vendetta lor! als doelwit van hun wraak!
Non l'oseran giammai! Zij zullen het nooit durven!
Su questo segno... miralo!... Op dit teken... kijk ernaar!...
Io pur giurava... ook ik zwoer...
Invano! Tevergeefs!
Segno del disonor! Teken van oneer!
Io te lo strappo, insano! Ik ruk het van je af, dwaas!
Fremi? - dei tradimenti Je beeft? - van het verraad
Tutto l'orror tu senti; voel je de hele gruwel;
Il veggo! il franco sangue Ik zie het! het Franse bloed
Nel sen ti ferve ancor! kookt nog in je borst!
No, no, non è colpevole Nee, nee, hij is niet schuldig
Chi serve al patrio onor! die de eer van het vaderland dient!
Ma tu, deh! m'odi; involati; Maar jij, ach! hoor me; vlucht;
Ai voti miei deh! cedi; geef, ach! toe aan mijn wensen;
Vanne! ga!
Sperarlo è inutile! Het is nutteloos daarop te hopen!
Già a te s'appressan... vedi! Al naderen zij jou... kijk!
Già ti circondan... eccoli! al omsingelen zij jou... daar zijn ze!
Brillan gli acciar su te! flitsen de zwaarden op jou!
Feriamo, questo l'ultimo Laten we toeslaan, dit is de laatste
Dì pei Francesi egli è. dag voor de Fransen.
A noi, a noi, Sicilia!... Aan ons, aan ons, Sicilië!...
Fermate! Stop!
Francia, a me! Frankrijk, tot mij!
Tra ceppi, olà, si adduca ognun che fregio In ketenen, hola, laat iedereen die zo'n embleem draagt
Orna simil. in ketenen worden gebracht.
La morte a lor! Costui Dood aan hen! Deze man
Sia salvo! io pregio in lui laat veilig zijn! ik waardeer in hem
Lealtà di nemico! de trouw van een vijand!
(Oh tradimento!) (O, verraad!)
Ei protesse i miei dì! svelò le trame Hij beschermde mijn leven! hij onthulde de intriges
che varranno ai felloni il ceppo infame! die de verraders het schandelijke schavot zullen bezorgen!
Colpo orrendo, inaspettato! Een vreselijke, onverwachte slag!
Ei sì perfido, sì ingrato! Hij, zo verraderlijk, zo ondankbaar!
Gli sia pena il suo rossor! Laat zijn schaamte zijn straf zijn!
Onta al vile, al traditor! Schande over de lage, de verrader!
O patria adorata, O aanbeden vaderland,
Mio primo sospiro, mijn eerste zucht,
Ti lascio prostrata ik laat jou terneergeslagen achter
Nel sangue, nel duol! in bloed, in verdriet!
Il santo tuo spiro Moge jouw heilige adem
Più bello s'accenda, schoner ontvlammen,
E fosca a lui renda en voor hem verduisteren
La luce del sol! het licht van de zon!
A voi l'infamia, Aan jullie de schande,
La gloria a me. de roem aan mij.
Nel mio petto esterrefatto In mijn door schrik verstijfde borst
Cessò il battito del cor! is de slag van mijn hart gestopt!
L'onta rea di tal misfatto De schuldige schaamte van zo'n misdaad
Fa palese il mio rossor! maakt mijn schaamte openbaar!
Per colpa del fato Door de schuld van het lot,
In preda al delirio, ten prooi aan waanzin,
Di sangue bagnato gedrenkt in bloed
Ho il patrio mio suol! heb ik mijn vaderland!
O speme! il tuo spiro O hoop! jouw adem
Nel seno è già spento; is al gedoofd in mijn borst;
Non veggo, non sento Ik zie niet, ik voel niet
Che lutto, che duol! dan rouw, dan verdriet!
A lor la gloria, Aan hen de roem,
L'infamia a me. de schande aan mij.
Dio possente, a te la lode Machtige God, moge onze lof
Salga umil dai nostri cor! nederig opstijgen uit onze harten!
Ché salvasti il sen del prode Want u redde de borst van de dappere
Dal pugnal de' traditor! voor de dolk van de verraders!
Rivolgi ora grato Wend nu dankbaar
A Francia il sospiro! jouw zucht naar Frankrijk!
Dell'Eden beato Van het gezegende Eden
E specchio il suo suol! is haar grond een spiegel!
Più nobil desiro Moge een edeler verlangen
Il petto t'accenda, je borst ontvlammen,
E viva a te splenda en moge het levendig voor jou schijnen
La luce del sol! het licht van de zon!
A voi l'infamia, Aan jullie de schande,
La gloria a me! de roem aan mij!
Donna!... pietade, amici! Vrouwe!... genade, vrienden!
Vi muova il mio dolor! Moge mijn verdriet jullie ontroeren!
No, no; mente l'iniquo - Indietro il traditor! Nee, nee; de boosdoener liegt - weg, verrader!
Io ti saprò difendere... Ik zal je weten te verdedigen...
Lieto con me vivrai! Gelukkig zul je met mij leven!
No! lasciami!... giammai! Nee! laat me!... nooit!
Or, che quell'empio - è scudo a te, Nu die boosaardige man jouw schild is,
Di doppia infamia - segno sarai. zul je doelwit zijn van dubbele schande.
A noi la gloria -la morte a te! Aan ons de roem - de dood aan jou!
O patria adorata, O aanbeden vaderland,
Mio primo sospiro, mijn eerste zucht,
Ti lascio prostrata ik laat jou terneergeslagen achter
Nel sangue, nel duol! in bloed, in verdriet!
Il santo tuo spiro Moge jouw heilige adem
Più bello s'accenda, schoner ontvlammen,
E fosca a lui splenda en, verduisterd, moge het voor hem schijnen
La luce del sol! het licht van de zon!
A voi l'infamia, Aan jullie de schande,
La gloria a me! de roem aan mij!
Per colpa del fato Door de schuld van het lot,
In preda al delirio, ten prooi aan waanzin,
Di sangue bagnato gedrenkt in bloed
Ho il patrio mio suol. heb ik mijn vaderland.
O speme! il tuo spiro O hoop! jouw adem
Nel seno è già spento; is al gedoofd in mijn borst;
Non veggo, non sento Ik zie niet, ik voel niet
Che lutto, che duol! dan rouw, dan verdriet!
A lor la gloria, Aan hen de roem,
L'infamia a me! de schande aan mij!
Rivolgi ora grato Wend nu dankbaar
A Francia il Sospiro! jouw zucht naar Frankrijk!
Dell'Eden beato Van het gezegende Eden
È specchio il suo suol! is haar grond een spiegel!
Più nobil desiro Moge een edeler verlangen
Il petto t'accenda, je borst ontvlammen,
E viva a te splenda en moge het levendig voor jou schijnen
La luce del sol! het licht van de zon!
A voi l'infamia, Aan jullie de schande,
La gloria a me! de roem aan mij!