Giuseppe Verdi
Volgi il guardo a me sereno Wend je heldere blik naar mij
Per pietà del mio pregar; uit medelijden met mijn smeekbede;
Mi perdona, o lascia almeno vergeef me, of laat me tenminste
Che al tuo piè poss'io spirar! sterven aan jouw voeten!
Del fallir mercede avrai Voor je zonde zul je beloning krijgen
Nei rimorsi del tuo cor! in het berouw van je hart!
Il perdono... a te?... giammai! Vergeving... voor jou?... nooit!
Non lo speri un traditor! laat geen verrader het hopen!
Non son reo! tremendo fato Ik ben niet schuldig! een verschrikkelijk lot
D'onta e lutto mi coprì; bedekte mij met schaamte en rouw;
Fui soltanto sventurato, ik was slechts ongelukkig,
Ma il mio cor giammai tradì! maar mijn hart verried nooit!
Non sei reo, ma accusi il fato, Je bent niet schuldig, maar beschuldigt het lot,
Che d'obbrobrio ti coprì; dat je met schande bedekte;
Preghi il cielo, sciagurato, Je bidt tot de hemel, ellendige,
Che fai tristi i nostri dì!... die onze dagen droevig maakt!...
Non fu tua mano, o indegno Was het niet jouw hand, onwaardige,
Che disarmò il braccio die de arm ontwapende
Allor che il ferro in core toen het staal, in het hart
Vibrava del tiranno? van de tiran, drong?
Il padre mio! Mijn vader!
Tuo padre! Jouw vader!
Ahi! nodo orribile, Ach! een verschrikkelijke knoop,
Fatal legame è questo! een noodlottige band is dit!
Mortale, orrendo vincolo Een dodelijke, vreselijke band
Per sempre a me funesto! voor altijd noodlottig voor mij!
Eternamente a perdermi Om mij eeuwig te gronde te richten
Mel rivelava il ciel. onthulde de hemel het mij.
Che far dovea, me misero! Wat moest ik doen, ellendige ik!
In bivio sì crudel? bij zo'n wreed kruispunt?
Tu del fratello ai lemuri Jij, aan de schim van je broer
Te stessa offrivi invano; bood je jezelf tevergeefs aan;
Io di più feci: al barbaro Ik deed meer: aan de barbaar
Sacrificai l'onor! offerde ik mijn eer op!
O rio, funesto arcano O wreed, noodlottig geheim
O doppio mio dolor! o mijn dubbele verdriet!
Se sincero è quell'accento, Als die toon oprecht is,
Compatisci al suo dolor, heb medelijden met zijn verdriet,
Tu, che vedi il suo tormento, jij, die zijn kwelling ziet,
Tu, che leggi in fondo al cor! jij, die tot op de bodem van het hart leest!
Ma gli aborriti vincoli?... Maar de verafschuwde banden?...
Già li distrusse amore! De liefde heeft ze al vernietigd!
La vita ch'egli diedemi Het leven dat hij mij gaf
Ho resa al genitore; heb ik teruggegeven aan mijn vader;
Omai di me son libero; nu ben ik vrij van mezelf;
Riprendo l'odio antico! ik hervat mijn oude haat!
Ma il nome, le dovizie?... Maar de naam, de rijkdom?...
Le sprezzo. E mio nemico. Ik veracht ze. Hij is mijn vijand.
Da lui vogl'io sol chiedere Van hem wil ik alleen vragen
Del mio soffrir mercé, een beloning voor mijn lijden,
Il don di poter vivere, de gave om te kunnen leven,
O di morir per te of te sterven voor jou.