Giuseppe Verdi
Sorrise a me, naar mij lachte,
Il ciel dirada quel sogno aurato, verdrijft de hemel die gouden droom,
Il cor piagato en mijn gewonde hart
Tutto perdé! verloor alles!
De' loro sdegni crùdo il pensiero De wrede gedachte aan hun verachting
fa in me più fiero maakt de zwarte rouw in mij
L'atro dolor! des te feller!
Il tuo disprezzo, Elena mia, Jouw verachting, mijn Elena,
È cruda, è ria is een wrede, een boosaardige
Pena al mio cor! kwelling voor mijn hart!
Chi vien?... io tremo, appena ahimè! respiro! Wie komt daar?... ik beef, nauwelijks, helaas! adem ik!
È dessa!... a maledirmi ella si appresta! Zij is het!... zij bereidt zich voor mij te vervloeken!
A maledirmi!... oh! sì, d'orrore io fremo! Om mij te vervloeken!... o! ja, ik beef van afgrijzen!
Non mi lasciare alla mia cruda sorte! Laat mij niet aan mijn wrede lot over!
Grazia, grazia... perdono! Genade, genade... vergiffenis!
Men del tuo sprezzo a me fatale è morte! De dood is minder dodelijk voor mij dan jouw minachting!