Vincenzo Bellini
Eccomi in lieta vesta... Eccomi adorna Hier ben ik in feestgewaad... hier sta ik opgesierd
Come vittima all'ara. Oh! almen potessi als een offer voor het altaar. Oh! kon ik maar
qual vittima cader dell'ara al piede! als een offer neervallen aan de voet van het altaar!
O nuzïali tede, O huwelijksfakkels,
aborrite così, così fatali, zo verafschuwd, zo noodlottig,
siate, ah! siate per me faci ferali. wees, ah! wees voor mij graffakkels.
Ardo... una vampa, un foco Ik brand... een vlam, een vuur
tutta mi strugge. verteert mij geheel.
Un refrigerio ai venti Verkoeling van de winden
io chiedo invano. Ove sei tu, Romeo? vraag ik tevergeefs. Waar ben jij, Romeo?
In qual terra t'aggiri? In welk land zwerf je rond?
Dove, dove invïarti, dove i miei sospiri? Waarheen, waarheen zal ik je mijn zuchten zenden?
Con quale ardor t'attendo, Met wat een verlangen wacht ik op je,
e inganno il mio desir! en zo misleid ik mijn eigen hunkering!
Raggio del tuo sembiante Een glans van jouw gelaat
ah! parmi il brillar del giorno: ah! lijkt mij het licht van de dag:
ah! l'aura che spira intorno ah! de bries die om mij heen waait
mi sembra un tuo sospir. lijkt mij een zucht van jou.