Ambroise Thomas
Sa main depuis hier n'a pas touché ma main! Zijn hand heeft de mijne sinds gisteren niet meer aangeraakt!
Il se trouble à ma vue, il fuit à mon approche! Hij raakt van streek bij mijn aanblik, hij vlucht als ik nader!
Dans son regard j'ai lu comme un reproche! In zijn blik las ik iets als een verwijt!
Que s'est-il donc passé? - quel changement soudain! Wat is er dan toch gebeurd? Wat een plotselinge verandering!
Mais non, je suis ingrate ... et je lui fais injure! Maar nee, ik ben ondankbaar ... en ik doe hem onrecht aan!
N'y pensons plus ... Reprenons ma lecture. Laten we er niet meer aan denken ... Laten we mijn lectuur hervatten.
- Vains serments! promesse frivole! IJdele eden! lichtzinnige belofte!
Tout s'oublie, ici-bas, Alles wordt vergeten, hier op aarde,
Tout s'efface et s'envole! ... alles vervaagt en vliegt weg! ...
Son coeur ne m'aime plus ... hélas! Zijn hart bemint mij niet meer ... helaas!
Le voici! - Vers ces lieux, est-ce moi qui l'attire? Daar is hij! Ben ik het die hem hierheen trekt?
Il m'a vue! ... Hij heeft mij gezien! ...
Il s'approche ... il vient! - Feignons de lire: Hij komt dichterbij ... hij komt eraan! Laten we doen alsof we lezen:
»- En vous, cruel, j'avais foi! "In jou, wrede, had ik vertrouwen!
Je vous aimais ... aimez-moi!« Ik beminde je ... bemin mij!"
- Larmes vaines! triste folie! IJdele tranen! treurige dwaasheid!
L'ingrat ne m'entend pas! De ondankbare hoort mij niet!
Il me fuit! il m'oublie! Hij vlucht voor mij! hij vergeet mij!
Adieu! mieux vaut mourir ... hélas! Vaarwel! beter te sterven ... helaas!
Il garde le silence! Hij blijft zwijgen!
Il porte ailleurs ses pas! ... Hij richt zijn schreden elders heen! ...
Ah! ce livre a dit vrai ... les serments ont des ailes! Ach! dit boek sprak de waarheid ... eden hebben vleugels!
Dans le coeur des infidèles In het hart van de trouwelozen
Rien ne peut les rappeler! kan niets ze terugroepen!
Ils passent avec l'aurore! Ze vergaan met de dageraad!
Le jour qui les voit éclore, De dag die ze ziet ontluiken
Les voit aussi s'envoler! ... ziet ze ook wegvliegen! ...
Quand de ses aveux mon âme enivrée Toen mijn ziel, bedwelmd door zijn liefdeswoorden,
S'oubliait naguère à les écouter, zich kortgeleden vergat in het luisteren ernaar,
Astres éternels, lumière azurée, eeuwige sterren, azuren licht,
Il vous fit témoins de la foi jurée ... maakte hij jullie getuigen van de gezworen trouw ...
Ce n'est pas de vous qu'il fallait douter! Het was niet aan jullie dat men had moeten twijfelen!
Ah! les serments ont des ailes! Ach! eden hebben vleugels!
Dans le coeur des infidèles In het hart van de trouwelozen
Rien ne peut les rappeler! kan niets ze terugroepen!
Ils passent avec l'aurore! Ze vergaan met de dageraad!
Le jour qui les voit éclore, De dag die ze ziet ontluiken
Les voit aussi s'envoler! ziet ze ook wegvliegen!