Gioachino Rossini
Le cri du chamois mourant De kreet van de stervende gems
Se mêle au bruit du torrent. vermengt zich met het geraas van de bergstroom.
L'entendre exhaler sa vie, Het zijn leven te horen uitblazen,
Est-il un plaisir plus grand? bestaat er een groter genot?
Des tempêtes la furie De razernij van de stormen
N'a rien de plus enivrant. heeft niets bedwelmenders.
Au sein du lac qui rayonne In de schoot van het glanzende meer
Le soleil fuit; vlucht de zon weg;
Des monts que la neige couronne Van de bergen die de sneeuw kroont
L'éclat s'évanouit. vervaagt de glans.
Du village la cloche sonne, De klok van het dorp luidt,
C'est notre retour qu'elle ordonne. en zij gebiedt ons naar huis te gaan.
Voici la nuit! Daar is de nacht!
Quel est ce bruit? Wat is dat voor geluid?
Des pâtres la voix monotone De eentonige stem van de herders
De nouveau nous poursuit; achtervolgt ons opnieuw;
Du gouverneur le cor résonne, De hoorn van de landvoogd schalt,
C'est notre retour qu'il ordonne. en hij gebiedt ons terug te keren.
Voici la nuit! Daar is de nacht!