Gioachino Rossini
Pour toujours je perds le bonheur. verlies ik voorgoed het geluk.
Oui, Melcthal, d'un barbare Ja, Melcthal, de misdaad van een
Le crime nous sépare; barbaar houdt ons gescheiden;
Ma raison, qui s'égare, mijn rede, die afdwaalt,
Implore un Dieu vengeur. smeekt een wrekende God.
Du sort bravant la servitude, De slavernij van het lot trotserend,
En vain je t'ai donné ma foi; vergeefs heb ik je mijn trouw gegeven;
Dans ma cour quelle solitude! in mijn hof, wat een eenzaamheid!
Tu ne seras plus près de moi. Je zult niet langer bij mij zijn.
Enfin, pour comble de misère, Tot slot, als toppunt van ellende,
Un crime te prive d'un père, berooft een misdaad je van een vader,
Et je ne puis le pleurer avec toi. en ik kan hem niet met jou bewenen.
Destin, malgré ta rage, Lot, ondanks je woede,
Toujours ce triste cœur zal dit droeve hart altijd
Conservera l'image het beeld bewaren
De mon libérateur. van mijn bevrijder.
Quel bruit arrive à mon oreille? Welk geluid bereikt mijn oor?
Des chants? des cris? Gezang? Geschreeuw?
Gesler s'éveille. Gesler wordt wakker.
Le jour le rend à ses forfaits. De dag geeft hem terug aan zijn misdaden.
Hélas! d'une fête guerrière Helaas! Deze gezangen kondigen voorbereidingen aan
Ces chants annoncent les apprêts. voor een krijgsfeest.
Du gouverneur fuis le palais, Vlucht uit het paleis van de gouverneur,
Toujours sa joie est meurtrière; Zijn vreugde loopt altijd uit op moord;
Fuis, si jamais je te fus chère. Vlucht, als ik je ooit dierbaar was.
Moi, fuir! Ik, vluchten!
Sur la rive étrangère, Op de vreemde kust,
Si je ne puis à ta misère indien ik aan je ellende niet
Offrir mes soins consolateurs, mijn troostende zorg kan bieden,
Mon âme te suit tout entière; volgt mijn ziel je geheel;
Elle est fidèle à tes malheurs. zij blijft trouw aan je rampspoed.
Ces chants étouffent ta prière, Deze zangen smoren je gebed,
Leur joie insulte à mes douleurs. hun vreugde bespot mijn verdriet.
Arnold, prends pitié de mes pleurs, Arnold, heb medelijden met mijn tranen,
Fuis, si jamais je te fus chère. Vlucht, als ik je ooit dierbaar was.
Moi, fuir! Ik, vluchten!
Sur la rive étrangère, Op de vreemde kust,
Si je ne puis à ta misère indien ik aan je ellende niet
Offrir mes soins consolateurs, mijn troostende zorg kan bieden,
Mon âme te suit tout entière; volgt mijn ziel je geheel;
Elle est fidèle à tes malheurs. zij blijft trouw aan je rampspoed.
Et songe! En denk eraan!
Je songe à mon père! Ik denk aan mijn vader!
En renonçant à nos amours, Door van onze liefde af te zien
C'est lui donner plus que nos jours. geven we hem meer dan ons leven.
Adieu, Melcthal, adieu, c'est pour toujours! Vaarwel, Melcthal, vaarwel voor altijd!
En renonçant à mes amours, Door van mijn liefde af te zien
C'est lui donner plus que mes jours. geef ik hem meer dan mijn leven.
Adieu, Mathilde, adieu, c'est pour toujours! Vaarwel, Mathilde, vaarwel voor altijd!