Charles Gounod
La nature et le Créateur; de natuur en de Schepper;
Pas une voix ne glisse à mon oreille geen enkele stem glijdt in mijn oor
Un mot consolateur! een woord van troost!
J'ai langui, triste et solitaire, Ik heb gekwijnd, droef en eenzaam,
Sans pouvoir briser le lien zonder de band te kunnen verbreken
Qui m'attache encore à la terre! die mij nog aan de aarde bindt!
Je ne vois rien! Ik zie niets!
Je ne sais rien! Ik weet niets!
Le ciel pâlit! Devant l'aube nouvelle De hemel verbleekt! Voor de nieuwe dageraad
La sombre nuit vervliegt de duistere nacht
S'évanouit! lost de duistere nacht op!
Encore un jour! encore un jour qui luit! Nog een dag! Nog een dag die aanbreekt!
O mort, quand viendras-tu m'abriter sous ton aile? O dood, wanneer kom je mij beschutten onder je vleugel?
Eh bien! puisque la mort me fuit, Welnu! Daar de dood mij ontvlucht,
Pourquoi n'irais-je pas vers elle? waarom zou ik haar dan niet tegemoet gaan?
Salut! ô mon dernier matin! Gegroet, o mijn laatste ochtend!
J'arrive sans terreur au terme du voyage; Ik kom zonder vrees aan het einde van de reis;
Et je suis, avec ce breuvage, en ik ben, met deze drank,
Le seul maître de mon destin! de enige meester van mijn lot!
Ah! Paresseuse fille Ach! Luie meid
Qui sommeille encor! die nog sluimert!
Déjà le jour brille Reeds straalt de dag
Sous son manteau d'or; onder zijn gouden mantel;
Déjà l'oiseau chante reeds zingt de vogel
Ses folles chansons; zijn dolle liederen;
L'aube caressante de strelende dageraad
Sourit aux moissons; lacht naar de oogsten;
Le ruisseau murmure, de beek murmelt,
La fleur s'ouvre au jour, de bloem opent zich naar de dag,
Toute la nature heel de natuur
S'éveille à l'amour. ontwaakt tot de liefde.
Vains échos de la joie humaine, IJdele echo's van menselijke vreugde,
Passez, passez votre chemin! trek voorbij, ga uws weegs!
O coupe des aïeux, qui tant de fois fus pleine, O beker der voorvaderen, zo dikwijls gevuld,
Pourquoi trembles-tu dans ma main? waarom beef je in mijn hand?
Aux champs l'aurore nous rappelle! Naar de velden roept de dageraad ons terug!
On voit à peine l'hirondelle, Men ziet nauwelijks de zwaluw,
Qui vole et plonge d'un coup d'aile die met één vleugelslag vliegt en duikt
Dans la profondeur du ciel bleu! in de diepte van de blauwe hemel!
Le temps est beau! La terre est belle! Het weer is mooi! De aarde is schoon!
Aux champs l'aurore nous rappelle! Naar de velden roept de dageraad ons terug!
Béni soit Dieu! Geloofd zij God!
Dieu. God.